Columnist Peter Sitsen ging achter de deurbelcamera zitten om de folderboeven in de gaten te houden

HARDERWIJK Mijn vrouw en ik hebben zo’n deurbel aangeschaft. U weet wel, zo eentje dat je kunt zien wie er aan de deur staat als er aangebeld wordt. Lekker een beetje gluren is dat. Bijkomend voordeel is dat je kunt zien wie er voor de deur staat. Hoeft die deur mooi niet meer open voor de opdringerige energieboeren en internetverkopers en als je geen zin hebt in je schoonouders scheelt dat ook weer. Dat laatste is natuurlijk onzin, want ze lezen immers mee. En tot slot handig, want als we niet thuis zijn kunnen we toch even de pakketbezorger te woord staan. Maar al dat is niet de reden dat we dat ding hebben aangeschaft. Het heeft een andere reden, namelijk de reclamefoldermaffia.

Ik las namelijk dat de gemeente Harderwijk strenger wil gaan handhaven op het negeren van het verbod op het verspreiden van ongeadresseerd drukwerk. Dat schijnt gaande te zijn en de gemeente is hierin afhankelijk van meldingen van bewoners. Belangrijk hierbij is de bewijslast. Men moet aantonen dat het in strijd is met de regels, dat er geen sticker op het drukwerk zat waarop zou staan dat het wel mag èn het moet duidelijk zijn wie het drukwerk heeft bezorgd. En dat laatste punt is dus waar wij die deurbelcamera voor hebben aangeschaft. Vrouwlief en ik doen de gordijnen naar beneden, lichten uit en gluren ondertussen met kloppend hart naar ons schermpje om te zien of er zo’n boef ongewenste folders in onze brievenbus probeert te proppen. Heerlijke spannende hobby!

Alle gekheid op een spreekwoordelijk stokje, ik ben al jaren faliekant tegen die folders. We lezen ze nooit en ik denk velen met ons. Eerlijkheidshalve moet ik ook toegeven dat we in de oude situatie ook te lui waren om een ‘NEE – JA’ sticker te regelen (ja, we willen uiteraard wel deze krant in de bus hebben voor het plakboek). Maar laten we eerlijk zijn, het was milieu- en financieeltechnisch natuurlijk volledig niet meer van deze tijd. Ik heb geen aantallen, maar ik gok dat het merendeel van de folders ongeopend in de kliko belandde. Bij ons in ieder geval wel en daar voelde ik me soms best een beetje hypocriet om.

Na een weekje of drie hebben we de deurbel weer weggehaald. Dichte gordijnen werd toch wat ongezellig en we hebben geen enkele folderboef weten te betrappen. We doen weer gewoon ouderwets de deur open en gooien hem weer dicht indien het brengers van goed nieuws, scherpe aanbiedingen of te goede doelen zijn (die zoek ik zelf met liefde wel uit). En voor (schoon)ouders blijft ie natuurlijk altijd wagenwijd open. Heb ik dat ook direct weer goedgemaakt.

Peter Sitsen

Lees ook

Columnist Peter Sitsen brengt deze week een ode aan de zaterdag: ‘Ik doe niets wat ook wel later mag’