Columnist Peter Sitsen gaat zichzelf uitdagen tijdens midlife crisis: ‘Lichamelijk gezien beter tien jaar geleden kunnen doen’
26 februari 2025 om 10:00 ColumnHARDERWIJK Nog een kleine twee weken en dan moet het gebeuren, deze jonge vent gaat op zijn 43e eindelijk een halve marathon lopen. Op 8 maart tijdens de Broekhuis halve marathon hier in Harderwijk. Lichamelijk gezien had ik dit plan beter een jaar of 10, 20 geleden kunnen opvatten, maar zoals een wijs man ooit zei: het beste moment om een boom te planten was zestig jaar geleden en het op één-na-beste moment is nu. Dus het gaat dit jaar dan echt gebeuren. Mijn lichaam is het er nog niet helemaal mee eens - in dat opzicht is een finish nog geen garantie - maar het luidkeels verkondigen in deze plaatselijk krant is in elk geval een garantie. Althans, niet zonder een behoorlijk stuk gezichtsverlies te lijden.
Wat de tijd betreft heb ik weinig echte ambitie, ik hoop onder de twee uur te finishen. Ik weet, dat is best een keurige tijd voor een 43-jarige amateurloper zoals ik, maar in lang vervlogen tijden had ik mezelf voorgenomen het een stukje sneller te doen. Al liep ik nooit verder dan een kilometer of tien in die tijd. Echter kon ik toen nog tot een heel diep gaatje gaan, wat ik nu niet meer kan of niet meer wil. Dus: afstand op is het belangrijkste, de tijd zien we daarna wel. Bovendien: beter worden doe je door in een gematigd tempo ver te lopen en niet door jezelf het snot voor je ogen te lopen in een paar kilometer.
In juni loop ik hem nogmaals in Ermelo puur om te kijken of mezelf kan blijven verbeteren en een minuutje of wat van die tijd kan afsnoepen. Het hele idee hiervan is misschien wel een lichte midlife crisis: hoe goed kan ik nog worden op mijn leeftijd. En daar zit voor mij de uitdaging. Dus toch die tijd, hoor ik u denken. En dat klopt, maar ik kom daar door eerst op de afstand te focussen en daarna pas op de tijd. Van daaruit wil ik gaan uitvinden hoe ver ik mezelf nog kan uitdagen als amateurhardloper. Nu die twee uur en kan ik hem dan wellicht bij consequent blijven trainen in juni een paar minuten sneller lopen? En dan volgend jaar in Harderwijk weer nog iets sneller?
Ik kan niet anders dan toegeven dat mijn fysieke top achter me ligt, maar dat ik die nooit heb benut. Noem het een midlife, maar ik vind het interessant om te zien wat ik nog kan bereiken door gewoon weloverwogen aan het werk te gaan en naar mijn lichaam te luisteren. Ik word geen topatleet meer en dat wil ik ook helemaal niet, daarvoor hou ik te veel van betere geneugten van het leven. Maar er zit naar mijn overtuiging nog een groot gat tussen wat ik nu kan en wat ik eventueel nog zou kunnen. Ook als ik tussendoor gewoon van het leven geniet.
