Columnist Peter Sitsen kijkt uit naar de decembermaand en kan zijn enthousiasme niet verbergen: ‘Gaat mijn hart sneller van kloppen’
21 november 2024 om 10:00 ColumnHARDERWIJK Het woord is gevallen en ja, bijna vier jaar columns schrijven voor deze courant weet u: daar gaat het hart van ondergetekende sneller van kloppen. Elk jaar begint zo rond november de hoop te leven en worden de weersvoorspellingen nauwlettender dan gebruikelijk in de gaten gehouden. Bij elke beweging richting de nullijn van de voortschrijdende verwachting gaan mijn mondhoekjes iets verder omhoog. En komende week zou het dan wellicht zover kunnen zijn. Ik weet het, het is de natte variant en die blijft vast niet lang liggen. En als het al valt zal het amper genoeg zijn om een mini popje te bouwen, maar toch: er wordt sneeuw verwacht!
Zoals echter zo vaak zal het uitdraaien op een teleurstelling en eindigt mijn kloppend hart waarschijnlijk in een tranendal die uit de hemel neerdaalt in de vorm van koude regen. Zoals bijna elk jaar. Maar, hoop doet leven. En de winter moet officieel nog beginnen dus zo vroeg in het seizoen al überhaupt een kans op een klein wit dekje is al pure luxe. Dat geeft de winterliefhebbende burger een beetje moed voor de decembermaand.
Ik vertelde het aan Maud en, met haar bijna vijf jaar, zag zij echter voornamelijk beren op de weg. IJsberen, grinnikte ik, maar dat terzijde. Want, hoe moet dat dan met de Sint en zijn Pieten op het dak als daar sneeuw op ligt? Ja, dat is wel gevaarlijk inderdaad, stemde ik in. We besloten om de Sint een handje te helpen en dus hebben we naast een wortel voor Ozosnel een kleurplaat in de schoen gestopt met daarop de voorzichtige tip om een slee, een paar ski’s en twee langlaufstokken te gebruiken komende week. Dat gaat een hoop herrie opleveren op de daken, maar het kinderhart was gerustgesteld. Het zal een kolderiek zicht opleveren, dat gegarandeerd.
Ondertussen moesten ook de kerstlichtjes al aan de schuur gehangen worden. Mevrouw denkt vooruit en aangezien ze ook nog eens jarig is in december was ze al druk aan het regelen wat ze dan van papa en mama zou krijgen, wat de Sint haar mag geven (de bofferd), wanneer we de kerstboom mogen neerzetten en dat dus de lichtjes alvast mogen hangen. Dit onvermoede organisatietalent kon ons nogal wel eens goed van pas gaan komen de komende jaren. Die komt er wel, zeg maar. Vrouwlief en ik keken elkaar glimlachend aan toen ze opmerkte dat ze ook alvast wilde oefenen met de tafel mooi maken voor Kerst en dat er vooral veel sneeuw moest komen met Kerst. Dat moet wel echte een kind van ons zijn.
