Columnist en voorganger Sjaak Biewenga geraakt door stickers voor bewoners van noodopvang: ‘Hoe pijnlijk is het als je nergens welkom bent’

HARDERWIJK ‘Go back, not welcome here’. Deze tekst staat op stickers die op lantaarnpalen en bushokjes geplakt zijn in de wijk waar ik woon. Op sommige van die stickers zijn een aantal woorden zwart geverfd, waardoor de tekst ‘Welcome here’ overblijft.

In mijn vorige column schreef ik over de protesten die er in mijn woonwijk (Apeldoorn) zijn vanwege de komst van een noodopvang voor asielzoekers. Die protesten waren gericht tegen de gemeente die deze locatie had gekozen. Maar inmiddels zijn de eerste bewoners er, en richten de stickeracties zich dus direct tot hen met de duidelijk boodschap: jij bent niet welkom.

Ik merk dat deze stickers me raken. Meer dan de eerdere protesten. Want met een besluit van de gemeente kan je het eens of oneens zijn. En als je het oneens bent mag je natuurlijk je stem laten horen. Maar acties gericht tegen de azc-bewoners zelf? Dat is van een andere orde.

Want het zijn gewoon mensen. En als mensen willen we allemaal een warm thuis. Een plek waar je er helemaal mag zijn, waar je kinderen in veiligheid op kunnen groeien en waar voldoende eten, onderwijs en zorg is. In de ideale wereld is je geboorteland zo’n thuisplek. Op vertrouwde grond en in de gemeenschap van familie en vrienden. Maar we leven niet in de ideale wereld. En dus zullen er altijd vluchtelingen en asielzoekers zijn. Op zoek naar vrede, veiligheid en een menswaardig leven.

Hoe pijnlijk is het dan, als je nergens welkom bent. En andersom: hoe fijn is het, als iemand je ziet en welkom heet. Dat laatste geldt trouwens niet alleen voor asielzoekers. Ook ik heb het steeds weer nodig om plekken te hebben in mijn leven waar ik echt helemaal welkom ben. Met alles wat er in mij is. Plekken waar ik me niet beter voor hoef te doen dan ik ben. Waar ik tevoorschijn kan komen met mijn gevoelens, mijn twijfels, mijn fouten. En waar ik desondanks geliefd ben. Dat men het fijn vindt dat ik er ben.

Het doet me denken aan het prachtige lied ‘met open armen’ dat we vaak in de kerk zingen: “Kom met je tranen en je pijn. Hier is het goed, hier mag je zijn. Kom, als je moe bent van je vlucht. Hier ben je veilig, hier is rust. Kom, met je wanhoop en verdriet. Hier mag je weer een toekomst zien. Met open armen word je ontvangen. Welkom in Gods huis.”

Ik gun elke asielzoeker zo’n welkom. En ik gun het jou ook. Ik heb het zelf in elk geval heel hard nodig om dat welkom steeds weer te ervaren. Bij God en bij mensen.

Sjaak Biewenga, voorganger Fonteinwerk, s.biewenga@pgharderwijk.nl

Lees ook

Columnist en voorganger Sjaak Biewenga lijdt eerlijkheidshalve ook aan het NIMBY-syndroom: ‘Noodopvang 500 meter van mijn huis’