Dominee en columnist Sjaak Biewenga praat thuis over de klimaatverandering: ‘Ik durf hem dat eerlijke antwoord niet zo te geven’

HARDERWIJK Sinds afgelopen zomer is mijn zoon van 7 vaak bang voor klimaatverandering. Hij vond de zomer te heet, te droog. En hij heeft heel goed begrepen dat dit in de toekomst normaal wordt. Dat het zelfs nog heter zal gaan worden. Dit gaat over zijn toekomst en zijn leven. Maar als zevenjarige kan hij er zelf niks aan doen. Hij is machteloos, en dus bang.

Als vader vind ik het pijnlijk om mijn zoon zo te zien. Ik probeer er voor hem te zijn zodat hij met zijn angst bij mij mag komen. En ondertussen vraag ik me af: waarom voelen we ons als volwassenen eigenlijk níet zo bang? Want: zijn angst is toch terecht?! Met elkaar maken we als mensen de natuur in rap tempo kapot en warmen we de aarde op. Dus eigenlijk zouden we als volwassen bang moeten zijn en zouden wij ons zorgen moeten maken om de toekomst van onze kinderen.

En dan zou het niet moeten blijven bij je zorgen maken. Want als volwassenen hebben we ook de mogelijkheid om keuzes te maken. We kunnen iets doen! Al zijn het misschien hele kleine stapjes. Druppels op een gloeiende plaat. Maar elke keuze doet ertoe. Eens een dagje geen dieren eten; minder nieuwe spullen kopen; minder AI; de auto of het vliegtuig laten staan; meer delen. Ach, we weten het toch allemaal wel wat goed zou zijn. Maar willen we de keuzes die nodig zijn ook maken?

Als mijn zoon bang is, wil hij liefst dat ik zeg dat het goedkomt. Ik zou maar wat graag willen dat ik hem dat kon beloven. Dat ik kon zeggen: ‘Natuurlijk jongen! Als volwassenen doen we er alles aan om jou, en jouw generatie, een leefbare toekomst te geven!’. Maar ik kan het niet, want dat klopt niet. Volgens mij zou een eerlijker antwoord zijn: ‘Sorry kerel. Als volwassenen geven we te weinig om jouw toekomst. Onze eigen portemonnee en ons eigen levensgemak is voor ons veel belangrijker. Dus jij hebt pech gehad.’

Ik durf hem dat eerlijke antwoord niet zo te geven. Daar vind ik hem wat te jong voor. Ik wil zijn angst ook niet nog groter maken. Maar ik wil ook niet tegen hem liegen. Wat we nu daarom vaak doen is samen bidden. Niet omdat ik geloof dat bidden, als ware het een magische toverstok, alle klimaatproblemen opeens oplost. Maar wel omdat ik geloof dat er een God is die deze wereld gemaakt heeft en in stand houdt. Een God die bij ons wil zijn, ook in onze angst en machteloosheid. En een God die ons kan en wil helpen. Om de moed te vinden om keuzes te maken die goed zijn, voor een leefbare toekomst.

Sjaak Biewenga, voorganger Fonteinwerk, s.biewenga@pgharderwijk.nl

Lees ook

Columnist en voorganger Sjaak Biewenga protesteert met een brief tegen onrecht binnen de kerk: ‘Excuses van de overheid zijn helend’