Columnist Peter Sitsen over het vieren van vrijheid: ‘Echt ervoor zorgen dat nooit meer ook echt nooit meer is’

HARDERWIJK Komende zondag gaat de vlag weer halfstok en houden we twee minuten onze waffel. Ik ben ermee opgegroeid en ik wil mijn kinderen dit ook meegeven. Door te vertellen wat we doen en waarom we dat doen – op een luchtige manier uiteraard – proberen we hun interesse te wekken zonder iets op te leggen. Maud zat vorig jaar met haar 4,5 jaar netjes op de bank, puur uit nieuwsgierigheid omdat wij het tot iets bijzonders hadden gemaakt. Ik snap zelf ook wel dat ze echt niet weet wat het betekent, maar ze heeft wel zitten kijken en stelde vragen. En dit jaar begon ze er zèlf over, toen we de vlag tevoorschijn haalden voor Koningsdag. ,,Mama, gaan we dan ook weer stil zijn?” Floortje is nog te jong, maar bij Maud gebeurt er dus al iets.

Nu helpt het ook mee dat Kinderen voor kinderen een liedje maakte over twee minuten stilte en dat die goed valt bij de kleine dames. En dat alles wat met de koning, oranje versiersels en vlaggen de aandacht van hen krijgt. En ik ben zelf ook overtuigd dat dat de manier is om het besef langzaam bij te brengen. Geen complimentje voor mij, maar des te meer voor de kinderen zelf. Het biedt bovendien hoop dat we misschien de volgende generatie een beter besef kunnen bijbrengen dan de huidige generatie machthebbers in de wereld heeft. Want waar wij elk jaar op 4 mei bezweren dat ‘dit nooit meer mag gebeuren’ zijn er plaatsen in de wereld waar het toch verdraaid dicht in de buurt komt.

Maar ik heb zo makkelijk praten. Van achter een laptop de wereld proberen te verbeteren is zo makkelijk opgeschreven, maar onmogelijk om te doen. Wat doe ik er zelf aan? Wat kan ik er überhaupt aan doen? Ik zit hier ook maar blij te zijn dat ik in een vrij land leef waar we (nog) niet echt hoeven te vrezen dat er een bom op ons huis valt morgen. En hoe stop je een oorlog die ver van je bed is? Hoe stop je genocide? Hoe leg je uit dat elkaar overhoop schieten niet de oplossing is? Hoe voorkom je dat kinderen moeten schuilen voor bommen in plaats van kunnen spelen in het gras van de achtertuin? Zoals de mijne?

Voor mijn kinderen is de herdenking en Bevrijdingsdag gewoon hetzelfde als elke andere feestdag. Nog twee dagen waarop er iets bijzonders gebeurt en ze een vlaggetje op de wang mogen. We vertellen ze de waarheid voorlopig nog maar niet, maar er komt een dag dat we ook hun ogen niet langer van de zwarte kant van afhouden. Laten we hopen dat als die dag aanbreekt wij als ouders hen voldoende besef hebben bijgebracht om ze te laten realiseren hoe intens slecht mensen soms met elkaar omgaan. En dat zij niet alleen zeggen ‘nooit meer’, maar er ook écht voor gaan zorgen.

Peter Sitsen

Lees ook

Columnist Peter Sitsen zit in de knoop met zijn budget op Koningsdag: ‘Kijken wie er het slimst mee om kunnen gaan’