Columnist Peter Sitsen zegt dat alles op een gegeven moment went: ‘Dat wil ik helemaal niet’

HARDERWIJK Alles went. Dat de wereld complete in de fik staat, een derde wereldoorlog op het punt van uitbreken staat en de raketten je bijna overal om de oren vliegen: zelfs dat lijkt te wennen. Dat er plekken zijn in de wereld waar het recht op leven geen enkele vanzelfsprekend meer is, net als een veilig huis, een school of eten. Het went. We worden compleet afgestompt door de continue stroom ellende die over ons uitgestort wordt op het nieuws, in de krant en op de sociale media. Dat het gewoon begint te wennen. Dat de mensheid zichzelf op deze planeet volstrekt belachelijk maakt en zichzelf probeert uit te roeien. Alles went.

Alles went. Ik blader soms even online langs de lokale en landelijke kranten en media om even bij te lezen. Een stukje gezonde interesse en een stukje inspiratie voor mijn wekelijkse hoekje in deze krant. Veelal is dit een eindeloze brei van raketten in Rusland en Oekraïne, het Midden-Oosten, duizenden of zelfs miljoenen ontheemde mensen die op de vlucht staan en dan een paar berichten over hoe we toch vooral moeten voorkomen dat dat allemaal onze kant op komt. En dan niet die oorlog, nee, die ontheemde mensen. Mevrouw Faber is vooral bezig met het uitroepen van een crisis in Nederland, want dat moest van Geert. De crisis in de rest van de wereld gaat geheel aan haar voorbij, geloof ik.

Alles went. De wereld staat in de fik en in Nederland is het nieuws van de dag dat Rachel Hazes niet meer wil haar zoon André zichzelf bij voornaam en achternaam noemt. Dus lang verhaal kort: je krijgt een kind, geeft dat kind een naam en hebt tussen al het zonnebanken door genoeg tijd over om daar zoveel ruzie mee te maken dat je elkaar nooit meer wilt zien. Vervolgens ‘eis’ je dat dat kind zijn naam niet meer gebruikt maar zichzelf ‘junior’ noemt. Zou dat zonnebanken dan toch iets met je hersenen doen? Maar het went dus. Dat dat nieuws is. Dat we ons daar druk om maken. En dat we daar allemaal wat van vinden. Inclusief ondergetekende.

Alles went. Maar ik wil het niet. Het mag niet wennen. Ik wil niet wennen aan raketten, ik wil niet wennen aan oorlogen en ik wil al helemaal niet dat mijn kinderen daaraan wennen. Nu weten ze nog niks en hebben ze geen flauw idee. Maar er komt een dag en dan gaan ze het ook begrijpen. En dan hoop ik dat ze boos worden, heel boos. De wereld en de vrijheid waar ze in leven zijn nu nog vanzelfsprekend voor hen. En dat moet het ook zijn. Dat hoort het ook te zijn. Voor iedereen. En dat is het enige wat ooit mag wennen.

www.petersitsen.nl