Columnist Peter Sitsen geniet tijdens zijn vakantie in Frankrijk volop van Parijs 2024: ‘De gehele dag ergens een scherm of speaker’
9 augustus 2024 om 17:45 ColumnHARDERWIJK Nu de vakantie volop gaande is in huize Sitsen, combineren we dat mooi met het integraal volgen van de Olympische Spelen in la Douce France. Althans, dat betekent dat er de gehele dag ergens een scherm of een speaker aanstaat met alle live verslagen en/of updates. Soms beland je dan uit pure verveling in een ongekend spannend verslag van zo’n sport die je slechts eenmaal in de vier jaar bekijkt. Zo zagen wij een Turk met zijn ene hand in zijn broekzak en met zijn andere hand achteloos met een pistool schieten en er een zilveren plak mee binnenhalen. De concurrenten gebruikten allerlei ingewikkelde accessoires, maar de beste man had genoeg aan gewoon goed kunnen mikken. Naar verluidt is er vanuit het bepaalde niet nader te noemen organisaties al concrete interesse getoond in zijn kunsten en zo zie ja maar, natuurtalent komt altijd bovendrijven en zijn carrière lijkt gebeiteld.
Boogschieten volgden we ook op de voet. Een heerlijke sport, want na dertig seconden weet je alles wat je moet weten en ben je direct kenner. Geen ingewikkelde regels, geen rare uitzonderingen, gewoon wie het dichts bij de roos schiet. De commentator van dienst deed nog een poging om toch de indruk te wekken er écht verstand van te hebben door met een term als ‘dead center’ op de proppen te komen als een pijl echt in het hart van de schietschijf belandde, maar ik had de indruk dat ie die term eigenlijk gewoon ter plekke verzon. Even goed: heerlijke kijksport, helaas geen medailles, maar genoeg talent gezien. De toekomst ziet er zonnig uit voor de Nederlandse boogschutters.
Tussendoor sprong een goede handvol afgetrainde topatleten geheel vrijwillig in de riekende Seine voor de 1500 meter drollen ontwijken om vervolgens al stinkend nog een eind te moeten fietsen en hollen door de straten van het anders zo romantische Parijs. Ik sprong vorig jaar nog in de Amsterdamse grachten voor het goede doel, maar ik begreep dat dat drinkwater is vergeleken met de blubber in de Seine. Als organisatie is het hartstikke leuk om zoiets in de grootste rivier van de stad te doen, dat snap ik, maar we hebben met topsport te maken. Niet met een stukkie plonsen voor een goed doel. Een afgang dus, of beter een stoelgang.
Van roeien was ik altijd al wel fan, in elk geval eens in de vier jaar. Maar mijn lievelingssport is toch wel het 3x3 basketbal. Niet zozeer omdat we er ook nog redelijk goed in zijn, maar omdat het een heerlijke mix is van non-stop spanning, snelheid, actie en talent. En ‘we’ hebben nog het goud gepakt ook!
