Column Julius de Graaf: De Denker/ Le Penseur

Mijn echtgenote en ik hebben al heel lang een museumjaarkaart. Hiermee bezoeken wij regelmatig het Singer museum in Laren, zeker als er weer een nieuwe tentoonstelling is. In 2007 was het Singer museum ‘wereld-nieuws’ toen het bronzen beeld ‘De Denker’ van Rodin was gestolen uit de beeldentuin. Het beeld wordt twee dagen later zwaar beschadigd teruggevonden.”

‘De Denker’ van Auguste Rodin is een van de meest iconische beelden uit de kunstgeschiedenis.
Het beeld stelt een man voor, die diep in gedachten is verzonken, zijn kin rustend op zijn hand. Deze pose symboliseert de kracht en de complexiteit van het menselijk denken. Het beeld wordt gezien als een symbool voor de menselijke zoektocht naar kennis, zelfreflectie en het vinden van antwoorden op de grote vragen van het leven. Rodin wilde met ‘De Denker’ het intellectuele proces van de mens weergeven: het vermogen om te analyseren, te twijfelen, en om betekenis te zoeken in de wereld om ons heen.

Vorige week hebben wij bij het Singer museum een eigen ‘Denker’ opgehaald, die nu in stilte verder denkt in onze patio.
Een ‘stilte’ die ik vind als ik in een kerk ben en je die stilte op je in laat werken, zodat de stilte overgaat in ruimte en rust. Een mooi en fijn gevoel dat mij goed doet en waar ik energie van krijg. Hier lijkt de wereld even stil te staan, waardoor ik in contact kom met mijn innerlijke gedachten en gevoelens, en ruimte ervaar.

Ik zie veel gehaaste mensen op de fiets, in de auto, in de winkel. Gehaast en vaak dan ook nog bezig met hun mobiel. Dan vraag ik mij met enige regelmaat af: “is dit wel goed voor ze”?
En tegelijkertijd kan ik dan de momenten van rust en stilte in ‘mijn’ kerk nog meer waarderen.

Maar misschien heeft u uw eigen manier, zoals stilte en rust vinden in de natuur, een wandeling door het bos, het geluid van kabbelend water of het uitzicht op een open veld. En roept dit bij u een vergelijkbaar gevoel van sereniteit op.
De zoektocht naar stilte, ruimte en rust is iets heel persoonlijks en kan op veel manieren worden ingevuld. Wat voor de een werkt, hoeft niet per se voor de ander zo te zijn, maar uiteindelijk lijkt mij het verlangen naar momenten van rust een universele behoefte in onze drukke wereld.

Ook ik loop (bijna) elke dag in de natuur en ervaar daar de stilte en het kabbelen van het water, maar voor mij is de combinatie van mijn geloof en de stilte en rust in de kerk net iets meer, en dat gun ik iedereen.
Maar voorlopig denkt onze ‘Denker’ in stilte verder.

Julius de Graaf

Voorganger H. Catharinakerk.

Lees ook

Column Sijmen Reehoorn: Onttovering