Column Sijmen Reehoorn: Onttovering

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn vriendin een bezoekje aan Disneyland Parijs. Eerlijk gezegd heb ik niet direct wat met Disneyfiguren die vrolijk naar je zwaaien, maar het park bleek ook voor volwassenen een fantastische ervaring te zijn. De attracties kenden ongekende details. De nieuwste technieken waren in gezet om de wereld zo magisch mogelijk te maken. De kwaliteit van heel het park ligt echt hoog en dat maakt het een prachtige ervaring.

Aan het einde van de dag keken we samen naar een geweldige lichtshow van drones gevolgd door een enorme vuurwerkshow. Alle techniek werd uit de kast getrokken. Je moest soms echt even met je ogen knipperen om te geloven dat dat wat je zag er echt was. Alles verliep zo strak en kleurrijk, zo speels en vrolijk, zo tot op de seconde perfect. Het was geweldig. Het was alsof de magie van Disney even werkelijkheid was. Wanneer heb ik me voor het laatst echt zo overweldigd gevoeld? Zo onder de indruk van dat wat ik zag. Het was lang geleden, te lang geleden, dat ik zulke magische kriebels in mijn buik had gevoeld.

En ik denk dat dat alles te maken heeft met de titel van deze column: onttovering. Tijdens mijn studie theologie kwam dat woord vaak langs. Het betekent kortgezegd dat mensen vroeger problemen oploste met magie en nu met de wetenschap. Het betekent dat we meer doen met formules dan met onze fantasie. Het betekent dat we steeds meer in een platte wereld leven waarin er weinig ruimte is voor spiritualiteit, verwondering en geloven. Het betekent dat je doorhebt dat Sinterklaas niet de cadeautjes door de schoorsteen brengt, maar je ouders ze zelf in je schoen stoppen en de wortel terugleggen tussen de andere groentes.

Als de wereld niet meer betoverd is, verliezen we iets van de wereld. Ik ben geen voorstander van hekserij, magie of andere zwarte kunsten, maar wel voorstander van de verwondering. Deze wereld is meer dan een verzameling van moleculen. Ik zou graag willen dat je stilstaat en verbijsterd bent over hoe mooi iets is. Dat je aandachtig de ander bekijkt en gefascineerd bent door de details van iemands gezicht. Dat je je vol verwondering afvraagt hoe het toch mogelijk is dat er zoveel verschillende gedachten in je hoofd ronddansen.

Wat mij echt helpt om me meer te verwonderen is het bezoeken van kerken. In oude grote kathedralen voel ik iets van de grootheid van God en de eeuwen traditie waarin mensen God ontmoet hebben in dit gebouw. Tijdens kerkdiensten merk ik soms ook wat op van Gods aanwezigheid. Muziek die me raakt. Gebeden die me kippenvel geven. Een stuk uit de Bijbel wat precies voor mij lijkt te zijn. Als je iets betoverends wil meemaken, moet je echt eens een kerkdienst bezoeken. Dat is een stuk goedkoper dan Disneyland Parijs.

Sijmen Reehoorn, De Regenboog sijmenreehoorn@hotmail.com

Lees ook

Columnist Pieter Both leest zelden gebruiksaanwijzingen: ‘Het is net als met een Alphacursus een kwestie van proberen’