Columnist Sijmen Reehoorn kan heel slecht tegen zijn verlies: ‘Dat je als mens waardevol bent, ligt niet vast in je prestaties’

HARDERWIJK Er is één ding waar ik echt niet tegen kan: verliezen. Of ik nu tafeltennis, Kolonisten van Catan speel of ik de Botterbrug op fiets, ik wil altijd winnen. Dus toen ik vorige week in het klimbos was met de tieners uit de kerk was ik ook vastberaden om te winnen. In een klimbos komt het niet perse aan op kracht, maar meer op behendigheid en evenwicht.

Als we aankomen, zie ik al een aantal klimmers. Ze dragen sportieve kleding, echte klimhandschoenen en sportschoenen en vliegen over het parcours. Ik besluit om me dit keer in te houden. Ik hoef me niet altijd te bewijzen. Laat ik eens het goede voorbeeld geven. Dat je als mens waardevol bent, ligt niet vast in je prestaties. Dat je betekenisvol bent, hangt niet af van je tempo in het klimbos. Dat mogen die tieners best weten.

Dat klinkt vroom en mooi en dat was het ook! Ik klim rustig achter een paar meiden aan die het spannend vinden en moedig ze aan. Ondertussen schreeuw ik wat complimenten naar andere tieners in het bos. Alles gaat op z’n gemakje terwijl we genieten van de grote hoogtes en het zonnetje dat tussen de bladeren door schijnt.

Dan gaat het mis. Een tiener heeft geprobeerd om zo snel mogelijk het lastigste parcours af te leggen. The Peak is volgens de eigenaar van het klimbos het zwaarste parcours van Nederland. De klimduur is veertig minuten, maar het is een tiener gelukt om het binnen een half uur af te leggen. Hij is vol trots en maakt nog grapjes over zijn hoge testosterongehalte. Er gaat een knopje om in mijn hoofd. De strijdlust komt weer in mij naar boven. Ook wij gaan het zwaarste parcours van Nederland afleggen. Ik vraag aan de meiden of ik voorop mag en dat is goed. De stopwatch gaat aan en ik vlieg over het parcours. Tussen de hindernissen door rust ik kort uit op de plateaus hoog in de bomen. ‘Kom op Sijmen, nog even doorzetten’ klinkt het in mijn hoofd. ‘Doorgaan Sijmen, je verliest toch niet van een tiener!’ Helemaal kapot kom ik veilig op de grond. De tijd is verbroken. Het is gelukt, want ik heb gewonnen.

De volgende dag sta ik met spierpijn op het podium in de kerk. Ik leid een kerkdienst en mag bidden voor al die mensen die dreigen te verliezen. Ineens besef ik dat het maar goed is dat ik elke week in de kerk kom. Het dwingt me telkens om m’n waarde niet te zoeken in klimprestaties of talenten. Jouw waarde ligt hierin: je bent waardevol omdat je gemaakt bent door God. Omdat God van je houdt. Nu nog hopen dat ik dat ook buiten de kerkdienst aan mezelf vertel!

Sijmen Reehoorn, Missionair Werker de Regenboog, sijmenreehoorn@hotmail.com