Voorganger Julius de Graaf over de vastentijd en delen

Begin dit jaar werd mijn aandacht getrokken door het begrip ‘Delen’. Een eenvoudig Nederlands woord dat wij, denk ik regelmatig bezigen (gebruiken).

In onze ‘Van Dale’ staat: ,,Opdelen, Delen in buit/ vreugde, gemeenschappelijk hebben of bezitten en een getal splitsen.”

Als je deze omschrijving leest dan zeg je ‘O ja, natuurlijk’ dat wist ik wel.

Mijn aandacht gaat mijns inziens uit naar de tweede betekenis, het ‘delen in buit/ in vreugde’.

Afgelopen weekend is in het zuidelijk deel van ons land, carnaval gevierd. Een feest waarin iedereen gelijk is en het gaat om elkaar ontmoeten, feesten én vrolijk zijn. Hoewel ten noorden van de rivieren hier wel met een schuin oog naar wordt gekeken, is carnaval van origine onlosmakelijk verbonden met de ‘Vastentijd’. De tijd van 40 dagen tot Pasen, 40 dagen met jezelf beperkingen opleggen in consumptie en gedrag, een tijd om na te denken: ‘Wat is er nu echt belangrijk in mijn leven’.

Al peinzend kwam ik in het boek van de profeet Jesaja uit bij de volgende tekst: ‘Is vasten niet dit: uw brood delen met wie honger heeft; arme zwervers opnemen in uw huis; een naakte kleden die u ziet en u niet onttrekken aan de zorg voor uw broeder?’

Deze tekst sluit aan bij mijn eigen gevoel over delen/ geven. Delen is niet zozeer ‘weggeven’, maar zeker ook verbonden met ‘ontvangen’.

Met ‘ontvangen’?

Ja, zo op het eerste gezicht lijkt dit misschien een vreemde gedachte. Maar wat gebeurt er als je iets deelt of geeft?
- Je deelt iets omdat jij het zelf kunt missen.
- Je geeft iets omdat een ander het (meer) nodig heeft.
- Je deelt jouw tijd door iets voor iemand te doen, om naar die andere mens te luisteren. Aandacht aan de ander te schenken.
- Je toont jouw liefde door iemand te verzorgen of zorg te bieden.
Deze voorbeelden hebben met elkaar gemeen dat een ander mens iets ontvangt waar zij/ hij behoefte aan heeft. Dat zal haar/ hem best wel goed doen.

Maar wat voor effect heeft dit op u of mij? Hoe mooi is het om mensen te zien die blij zijn met wat zij hebben of krijgen. Je geeft soms iets fysieks weg maar als iemand anders daar meer aan heeft dan jijzelf dan is dat toch geweldig!

O ja, dan klinkt er ook vaak dat stemmetje dat jij als gever dit niet van de daken moet schreeuwen, je er niet op te laten voorstaan dat jij iets geeft. Maar dat is naar mijn mening ook absoluut niet nodig. In stilte geven, in stilte delen is véél mooier.

Hoe mooi is het om te delen in vreugde en een ander mens blij te zien.

Julius de Graaf, eigen voorganger H. Catharinakerk