Columnist Christiaan Floor zit gefrustreerd in de auto na boete: ‘Achteraf realiseer ik me dat de agent natuurlijk gewoon zijn werk deed’
26 juni 2024 om 10:00 ColumnHARDERWIJK Na een drukke werkdag rijd ik naar huis. Ineens komt er een politieauto naast me rijden. Ik zie dat de agent naar binnen kijkt. Hij haalt in en gaat voor me rijden. Dan zie ik de beruchte rode letters: STOP. Ik weet meteen waar het over gaat. Mijn gordel. Zoals verwacht krijg ik hier een boete voor, maar het blijft niet bij één boete. De agent loopt langs mijn auto en vraagt naar mijn banden. Ik heb geen idee waar hij het over heeft. Hij begint te vertellen over bandenprofiel en pakt er een apparaatje bij. Mijn bandenprofiel blijkt niet goed te zijn. Volgens de agent had ik dit moeten controleren. Ik geef hem gelijk en probeer zo vriendelijk mogelijk te doen, maar het baat niet; ook daarvoor krijg ik een boete. Gefrustreerd en machteloos probeer ik nog met de agent te praten, maar niets werkt.
Terwijl de politie wegrijdt, zit ik gefrustreerd in mijn auto. Chagrijnig rijd ik naar huis en moet meteen de garage bellen om een afspraak te maken. ‘Ik ben al zo druk’, klaag ik tegen mezelf. Thuis word ik gebeld door mijn vriendin; ik uit mijn frustratie en woede. Ik spreek woorden over de agent die ik in een krant niet kan herhalen. Mijn vriendin schrikt ervan. ,,Dat is niet heel christelijk van je, Chris!” Geïrriteerd en boos reageer ik dat ik dat ook wel weet. Al snel komen de excuses: ,,Ja, maar dan had die agent ook niet zo streng moeten zijn.” Ik wilde niet toegeven dat mijn woede onrechtvaardig was. Ik wilde boos zijn, want dat is makkelijker dan toegeven dat ik zelf verkeerd ben geweest.
Achteraf realiseer ik me dat de agent natuurlijk gewoon zijn werk deed. Ik had niet zonder gordel moeten rijden, en inderdaad, mijn banden moeten gewoon op orde zijn. Ik heb zeker iets van deze ervaring mogen leren. Ook al praat ik zo vaak over het geloof en Jezus, als levenslange volger lijk ik soms nog heel weinig op die Man. Ook al doe ik zelf iets verkeerd, word ik nog steeds boos als ik de gevolgen daarvan merk. In één keer vergeet ik dat die agent ook een schepsel van God is. Ik schrik ervan dat ik zo kan reageren, zo gefrustreerd. Het is goed om soms naar jezelf te kijken en rustig te overdenken waar je fouten hebt gemaakt. Tekortschieten doen we allemaal, maar van je fouten kun je leren. Jezus vraagt ons om van onze naaste te houden, maar vaak gaat dit met vallen en opstaan. Deze dure les heeft mij geleerd dat je snel boos kunt zijn en dat je nog steeds hulp nodig hebt om daadwerkelijk liefdevol te zijn. We maken snel excuses voor onszelf, maar zijn zelden genadig voor anderen. Om dit goed te doen, moet je levenslang leren. En de lessen hiervoor kunnen honderden euro’s kosten. Maar ik heb begrepen dat die lessen het helemaal waard zijn, ook al realiseer ik me dat soms pas achteraf.
Christiaan Floor
