Columnist Rik Verhoog spreekt zijn bewondering uit voor mantelzorgers: ‘Er gebeurt veel in stilte’

HARDERWIJK Ik vertel niets nieuws als ik schrijf dat vrijwilligers de olie tussen de raderen van de maatschappij zijn. We zouden niet zonder kunnen. Veel vrijwilligers zijn mantelzorger. Daarmee verrijken zij het leven van de mensen waar ze voor zorgen. Vaak gaat het om familie, maar zorgen voor buren, vrienden en kennissen is ook niet te onderschatten. Ik zie het om me heen gebeuren en doe er zelf ook aan mee.

De term ‘mantelzorg’ is in 1972 bedacht door hoogleraar ziekenhuiswetenschappen Johannes Hattinga Verschure (1914-2006). Hij wilde hiermee zeggen dat mensen ‘onder de mantel der liefde’ voor elkaar zorgen. Mantelzorg is warm, als een mantel die om je heen zit. Het begrip wordt daarnaast vaak gelinkt aan het verhaal van Sint Maarten, die zijn mantel in tweeën sneed en deelde met een bedelaar.

Lees ook

Columnist Rik Verhoog heeft bewondering voor mensen die helpen met de piepers

 

Een mantel der liefde, mooi gezegd! Vanuit liefde iets doen voor een ander, kunnen we dat niet allemaal? Het kan heel zwaar zijn, zeker als je het jaren doet! Heb je er wel eens over nagedacht, dat deze mantel ervoor zorgt dat mensen weer mens worden? Dat ze door deze zorg weer dingen kunnen die ze eerst niet konden? Misschien weer volop hun menszijn beleven? Uit een isolement komen? Tjonge, wat een mooi werk! Het vraagt ook wat van de mensen voor wie gaat worden gezorgd, want een stukje zelfstandigheid inleveren kan heel confronterend zijn. Dus mantelzorg aanvaarden gaat vaak aarzelend.

We leven in een wereld waarin veel waarde wordt toegekend aan rolmodellen, idolen, grote namen. Heel mooi op zich, maar wat gebeurt er veel in stilte.

Er is een mooi lied van Reinout Diehle en Andre van de Lagemaat dat hierover gaat:

Als dunne, zachte draden, tot kleed verfijnd geweven,
zijn kleine liefdedaden die ieder warmte geven.
Voor hen die aarzelend vragen het kleed aan te mogen raken,
wil ik zo’n mantel dragen, die mensen heel kan maken.

Want waar dit kleed kan helen, wil ik het waardig dragen,
met hen mijn mantel delen, die om ontferming vragen.

Door “naakten” zo te kleden, hen waardigheid te geven,
wil ik, waar wordt geleden ,met mededogen leven.

Ik voel me sterk gedreven met kleine liefdedaden
die mantelzorg te geven, dan weef ik ook de draden.

Rik Verhoog, emeritus voorganger, apostolisch genootschap Harderwijk, hpverhoog@gmail.com