Columnist Peter Sitsen houdt zich op 4 mei twee minuten stil: ‘Geen enkele oorlog verdient het om gebagatelliseerd te worden’
1 mei 2024 om 12:00 ColumnHARDERWIJK Als ik dit opschrijf is het nog ruim een week tot 4 mei. Al sinds kleins af aan hou ik elk jaar om 20.00 uur twee minuten mijn waffel. Ik vind dat iedereen een eigen, persoonlijke reden mag hebben om die twee minuten even zijn of haar snater te houden, als je je snater maar daadwerkelijk houdt. Anno 2024 is het niet meer enkel te doen om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. De herdenking gaat over veel meer, over alle oorlogen en over elk zinloos bloedvergieten. Dat laatste is overigens dubbelop. Bloedvergieten is altijd zinloos, als je het welbeschouwd.
Oorlog voeren is een ruzie tussen mensen (veelal mannen) die elkaar kennen en elkaar niet lief vinden. Die laten vervolgens andere mensen, die elkaar niet kennen, hun ruzie uitvechten en elkaar om zeep helpen. Zinlozer dan dat wordt het niet. ‘Zum kotzen’, zou je kunnen zeggen. Dus, op 4 mei sta ik stil bij al die mensen die een zinloze strijd in werden gestuurd en dat met de dood moesten bekopen.
Het bewuste contrast tussen 4 en 5 mei is gekozen omdat we kunnen herdenken wat vrijheid ons gekost heeft, maar ook omdat we moeten vieren wat die offers ons opgeleverd hebben. Zodat ze niet voor niets waren. Die vrijheid is nimmer vanzelfsprekend en dat is vandaag de dag duidelijker dan ooit. Dat die vrijheid soms wordt gezien als een privilege of een instrument duidt dat er mensen zijn die de waarde van die vrijheid totaal verkeerd inschatten. Die vrijheid is niet verworven om jouw zaak belangrijker te maken dan die van een ander. Integendeel.
Dus als je 4 mei wilt aangrijpen om aandacht te vragen voor jouw zaak, in Israël, Rusland, Oekraïne, Congo, Myanmar of Palestina, begrijp ik dat. Doe dat vooral. Als je dat wilt gaan doen op de Dam, om 20.00 uur, ben je echter naar mijn persoonlijke mening een volstrekte droeftoeter. Ongeacht waar je voor staat. Alle sympathie die ik heel misschien normaliter nog voor je op zou kunnen brengen, verdwijnt als sneeuw voor de zon. Je kunt je eigen zaak niet groter maken dan de zaak van een ander. Niemand is groter dan de rest. Geen slachtoffer is belangrijker dan de andere. Je mag van mij overal je politiek bedrijven, aandacht vragen voor je zaak en argumenten over me uitstorten, maar ook jij moet gewoon even twee minuten dimmen. Iedereen die wil herdenken verdient dat en ook jouw slachtoffers verdienen dat respect.
Geen enkele oorlog of conflict verdient het om gebagatelliseerd te worden. Dat wil ik ook geenszins insinueren hier. Integendeel. En dat is juist de reden dat ik op 4 mei, om 20.00 uur, mijzelf even twee minuten volstrekt onbelangrijk vind.
