Afscheid van drie steunpilaren: Barry Torn, André Huijser en Tim Ham stoppen na 10 jaar VVH

HARDERWIJK De slotdag van het seizoen was de ‘Dag van de Club’ met op ‘Super Saturday’ heren 1 en dames 1 in de Sypel en feest in het sportcafé. Barry Torn, André Huijser en Tim Ham speelden hun laatste wedstrijd voor VVH en namen afscheid met een publiekswissel.

Trainer Wouter Gaillard vertrekt al na één seizoen, maar hoefde van VVH niet weg. „Ik heb plezier in wat ik doe maar iedere avond van huis zijn gaat steeds meer knagen en volleybal is de grootste tijdsinvestering. Ik heb een pleegkind dat minder valide is en ben met mijn eigen jongens druk bij voetbalclub DSV’61 in Doornspijk.” De trainer wilde dat VVH, dat vooraf al verzekerd was van plek zes, zich tegen kampioen VC Sneek niet zou laten afleiden door de randzaken. ,,We zijn hier om te volleyballen, heb ik gezegd, en we hebben hartstikke leuk gespeeld. De eerste set verloren we op het eind, set 2 en 3 liep Sneek halverwege weg. We wonnen de vierde set en sluiten af met opgeheven hoofd.”

Het puntje was voor André Huijser als afsluiter ‘wel lekker’. „Als je met publiekswissels afscheid neemt voelt dat met setwinst veel fijner. We hebben goed gespeeld.”

De Nijkerker (41) kwam in 2015 terug bij VVH, de club waar hij van 2008-2010 ook al speelde. Inmiddels heeft hij een gezin met twee kinderen en is veruit de oudste van het team. „Dat we een keer stoppen is niet gek, maar alle drie tegelijk is wel toevallig. Tim had de knoop al eerder doorgehakt, Barry en ik hebben elkaar nog een keer gebeld op donderdagavond. De kloof met de rest wordt wel erg groot en mijn knie heeft ook genoeg belasting gehad. Ik ben van oorsprong basketballer, dat was nog veel intensiever, maar als ‘midden’ moet je ook veel springen. Ik heb de afgelopen jaren voor 98% in de basis gestaan, maar we hadden ook maar twee middens. Dat de club zo leeft is een reden waarom ik zo lang ben gebleven, maar het is goed zo.”

Tim Ham (33) uit Ermelo speelde dit seizoen wat minder vaak, doordat Bas Commandeur op diagonaal vaker de voorkeur kreeg en omdat hij in overleg nog maar één keer trainde. Ham kwam in 2013 naar VVH nadat hij in de eredivisie bij SSS had gespeeld. Hij was midden, diagonaal en werd passer loper toen daar te weinig scorend vermogen was. „Het kampioenschap in de derde divisie in 2015 was mijn hoogtepunt en ook wel dat we nu in de eerste divisie echt een hoog niveau halen. Het is supermooi dat we in 2020 omhoog konden. Misschien is mijn eigen niveau weleens beter geweest, maar ik heb echt nog van dit jaar genoten. Het was het meest complete team waar ik in heb gespeeld. Ik ging nog een jaar door omdat ik nog wat kon betekenen maar nu stop ik omdat ik meer ruimte wil voor thuis.”

Barry Torn (26) kwam in 2012 op zijn 16e naar VVH en heeft in 2016 een jaar eredivisie als tweede spelverdeler gespeeld bij VC Zwolle. Het plezier bracht hem terug in Harderwijk. Na tien jaar vindt hij het het reizen tussen Dronten en Harderwijk genoeg geweest en gaat spelen bij Libero’99 in zijn woonplaats. „Het is bij VVH een supermooie periode geweest, ik heb veel mensen zien komen en gaan. Dat we plotseling eerste divisie konden gaan spelen, maar ook de 100 uur volleybal eind 2013 was een mega hoogtepunt. We hebben VVH landelijk op de kaart gezet. Het was fantastisch om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de jonge jongens door ze op te leiden. We hebben met zijn drieën het team gedragen en de kar getrokken. Nu stoppen drie steunpilaren en zijn de jongens er klaar voor om het over te nemen.”

Marco Jansen