Gemeente Harderwijk houdt vast aan nascheiding van PMD-afval: ‘Zowel wat kosten als duurzaamheid betreft het beste resultaat’
22 november 2024 om 09:45 PolitiekHARDERWIJK De gemeenteraad van Harderwijk wordt gevraagd vast te houden aan het huidige systeem van nascheiding van het afval. Dat betekent dat binnen de gemeente PMD (plastic, metalen verpakkingen en drankkartons) blijvend bij het restafval mogen en pas achteraf bij de afvalverwerkers wordt gescheiden en gerecycled.
Wijnand Kooijmans
Het college van burgemeester en wethouders staat er voor dat huishoudelijk afval zo goedkoop, duurzaam en efficiënt mogelijk wordt ingezameld en verwerkt. Dat is reden geweest op diverse manieren te onderzoeken of het slimmer is PMD afval vooraf of achteraf te scheiden.
Gelijktijdig wordt de raad voorgesteld een onderzoek in te stellen naar de effecten van het invoeren van Diftar Gewicht. Dat is variabel tarief per kilogram restafval, in plaats van een heffing per lediging. Wethouder Edwin Enklaar: ,,Met alle feiten en cijfers die op tafel liggen kunnen we niet anders concluderen dat nascheiding van PMD-afval zowel wat kosten als duurzaamheid betreft het beste resultaat oplevert.”
PILOT
In de periode van juni 2023 tot december 2023 is door de gemeente een pilot gehouden met het inzamelen van PMD-afval in acht bovengrondse containers. Dit met het doel te onderzoeken of bronscheiding van PMD een effectief alternatief was voor het bestaande nascheidingsmodel. Het einddoel was het verminderen van de hoeveelheid restafval en verhogen van de hoeveelheid recyclebare PMD.
Uit de pilot bleek dat de hoeveelheid ingezameld PMD in Harderwijk achterblijft ten opzichte van vergelijkbare gemeenten waar aan de bron wordt gescheiden. De inzameling in Harderwijk bleef steken op tien kilogram per inwoner waar dit achtentwintig kilogram was in de vergelijkbare gemeenten. VERVUILING Bovendien was van de ingezamelde PMD zevenentwintig procent te vervuild. Waar bij een percentage van vijftien procent afkeuring plaats vindt en alsnog verbranding plaats vindt met het gewone restafval. Dit leidt tot hoge extra verwerkingskosten van meer dan tweehonderd euro per ton.
Afkeuren betekent ook dat er geen inzamelingsvergoedingen worden verstrekt en daarmee de gemeente met extra kosten opzadelt en minder opbrengsten waarmee een dubbel verlies wordt geleden. Bij de nascheiding wordt naast PMD-afval ook ander afval uit het restafval wordt gefilterd. Inwoners gooien onder meer groente-, fruit- en tuinafval maar ook metalen en mineralen in het restafval.
SCHEIDING
De extra scheiding vervalt bij bronscheiding. Dit betekent ten opzichte van het huidige nascheidingsmodel dat per inwoner 44 kilogram restafval extra wordt verbrand. Naast dat er deze hoeveelheid nog veel (her)bruikbare en daarmee waardevolle grondstoffen zitten betekent dit een extra kostenpost van 190.000 euro. Deze kosten nemen in de toekomst alleen maar toe, onder meer door een hogere verbrandingsbelasting en invoering van een CO2-heffing in 2026.
In vergelijkbare gemeenten blijkt wel dat de invoering van Diftar Gewicht leidt tot een verlaging van het aantal kilogrammen restafval per inwoner. Nu wordt per lediging betaalt. Een tarief per kilogram kan de hoeveelheid restafval verder verlagen.
