
Renee timmert aan de weg met vintage mode: ‘Elk kledingstuk heeft een verhaal’
17 oktober 2022 om 20:00 MensenBARNEVELD Renee Ferron (35) was jarenlang ontwerper bij een grote modeketen, totdat het begon te knagen: ,,Ik werkte mee aan nóg meer kleding op de wereld - en er is al meer dan genoeg.” De Barneveldse zegde haar baan op om zich volledig te storten op haar eigen webshop en haar grootste passie: vintage kleding.
Als klein meisje struinde Renee Ferron het liefst rond op de zolder van haar oma, tussen haar oude jurken, jassen en truien. Daar kwam ze altijd spullen tegen die ze nog nooit eerder had gezien en toen al vroeg ze zich af hoe de kleding gemaakt was en welk verhaal erachter zat.
,,Het liefst trok ik alles aan, al was het natuurlijk veel te groot. Daar is mijn voorliefde voor oude spullen ontstaan”, blikt Renee terug, zittend aan een ronde tafel naast een knisperend haardvuur, in haar sfeervolle woning in Barneveld. Haar passie voor mode kreeg ze voornamelijk van haar moeder mee, die vaak in de weer was met stoffen en breinaalden. ,,Ze nam me regelmatig mee naar de lapjesmarkt, waar ik stoffen uit mocht kiezen. Vervolgens maakte ik kleding voor mijn barbies of maakte mijn moeder voor mij een broek van al die losse lapjes. Ik zag er altijd anders uit dan anderen, maar dat boeide me niet. Ik vond het juist leuk.”
(lees verder onder de foto)
![]()
DUBBEL GEVOEL Na De Meerwaarde, dat toen nog het Groen van Prinsterer College heette, ging Renee naar vakschool Nimeto in Utrecht. Tijdens de opleiding Reclame, Presentatie en Communicatie kreeg ze bevestigd wat ze eigenlijk al wist: het liefst van alles was ze met kleding bezig. Ze besloot een opleiding aan het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) te volgen: ,,Ik vond het heerlijk om na een drukke dag in Amsterdam de rust in Barneveld weer op te zoeken, en andersom.”
In de jaren daarna werkte ze eerst als ontwerpster bij warenhuis de Bijenkorf en later bij B32, het moederbedrijf van onder meer kledingketen Open32 en het merk Silvercreek. ,,Ik was betrokken bij het hele ontwerpproces: van het maken van tekeningen tot de communicatie met producenten in China en het beoordelen van de samples.” Dat deed ze jarenlang met veel plezier, maar ook in toenemende mate met een dubbel gevoel. ,,Het was een mooi bedrijf, maar er werd in mijn ogen te weinig met duurzaamheid gedaan. Als ontwerper hielp ik mee aan nóg meer kleding op de wereld, en er is al zoveel. Dat begon aan me te vreten.”
ANDPAUSE Ondertussen hield Renee zich naast haar werk al bezig met tweedehands kleding, die ze zelf bewerkte. ,,Ik vond het leuk om van een oud tapijt of leren bank een tas te maken, of een klassieke trenchcoat in te korten voor een modernere uitstraling. Op die manier wil ik mode in leven houden.” Haar creaties plaatste ze vanaf 2013 op haar eigen weblog: Andpause.com. ,,De naam verwijst naar de momenten waarop je even niks om handen hebt en uit die dagelijkse ‘rush’ komt. Dan begint het te borrelen in je hoofd en komen de creatieve ideeën. Daarnaast is ‘Andpause’ een verwijzing naar de kledingstukken die ‘even op pauze hebben gestaan’ en daarna weer gedragen worden.”
Haar blog groeide al snel uit tot een webshop, waarop ze haar vintage kledingstukken verkocht. In 2020 hakte de Barneveldse de knoop door en zegde ze haar baan op om zich fulltime op haar bedrijf te storten. ,,Een spannende stap, maar ik had altijd al het gevoel dat er meer in zat dan ik eruit haalde. En de timing voelde goed; er komt steeds meer begrip en waardering voor vintage kleding.”
Die ontwikkeling hangt samen met de toenemende kritiek op ‘fast fashion’: goedkope, trendgevoelige kleding van lage kwaliteit die vaak maar een paar keer gedragen wordt. Mede door de opkomst van deze ‘snelle mode’ wordt alleen al in Nederland jaarlijks ruim 135 miljoen kilo textiel weggegooid. ,,Er is een enorm overschot aan kleding”, zegt Renee. ,,Waarvan een deel tweedehands kleding, die vaak van hoge kwaliteit is en nog lang mee kan gaan. Daarbij is deze kleding vaak weer in de mode; ontwerpers laten zich graag inspireren door de trends van vroeger. Hoe leuk is het dan om een origineel exemplaar uit de jaren zeventig te dragen?”
(lees verder onder de foto)
![]()
FEEST Een paar keer per jaar koopt Renee een slordige vijfhonderd kilo aan tweedehands kleding in bij een groothandel, veelal uit de jaren zeventig en tachtig. De zakken vol kleding worden bij haar thuis bezorgd, waar ze elk kledingstuk eigenhandig beoordeelt. ,,De schuur ligt dan bezaaid met zakken kleding. Het is één groot feest”, vertelt Renee stralend. ,,Elk item is opnieuw een verrassing.” Alles wat ze leuk vindt, bewaart ze. De rest verkoopt ze door. ,,Er wordt niks weggegooid. De kleding die ik bewaar, repareer en stoom ik. En ik meet alles opnieuw op.” Dat is nodig, want een vintage jurk in maat 36 kan nu soms doorgaan voor maat 32. Elke week lanceert ze een nieuwe mini-collectie, samengesteld op kleur. ,,Omdat ik flexibel wil zijn, sta ik zelf model voor de foto’s.” Soms wordt ze daarbij geholpen door haar vierjarige zoontje Marijn. ,,Ik maak de foto’s in selfiestand met een afstandsbediening, waarbij hij op het knopje drukt. Het duurt soms wat langer, maar is wel gezellig”, vertelt ze lachend.
Nadat ze de items online heeft gezet en haar nieuwsbrief heeft verstuurd, vliegen de kledingstukken vaak de webshop uit, naar klanten in Nederland en de rest van Europa. ,,Het doet altijd een klein beetje pijn als ik afscheid moet nemen van een item, maar dat is juist de bedoeling. Zo weet ik dat ik iets moois verkocht heb.”
Uit duurzaamheidsoogpunt verzendt ze de bestellingen in gerecyclede dozen en zelfs het label is vastgeknoopt met een touwtje uit de kringloopwinkel. Ook in andere facetten van haar leven speelt duurzaamheid een rol: ,,Ik probeer bijvoorbeeld zo min mogelijk plastic te gebruiken en had wasbare luiers voor Marijn, die natuurlijk ook vintage draagt. Ik denk dat het niet goed is om lukraak te consumeren, maar juist wat meer stil te staan bij de manier waarop dingen die jij wilt gebruiken gemaakt zijn en de moeite die dit heeft gekost. Ik heb bijvoorbeeld ook een moestuin en weet daardoor hoe ik zelf een tomaat kan laten groeien en oogsten. Door hierbij stil te staan, ben ik zelf bewuster gaan kopen en (her)gebruiken.” Zelfs de sfeervolle haard is geen ‘gewone’ open haard, maar een leemhaard, die de warmte opslaat en een rendement heeft van 95 procent. ,,Zoals een CV-ketel.” Lachend: ,,We gaan hierin best ver.”
VERHAAL Inmiddels kan Renee goed leven van haar webshop, al is geld verdienen niet haar voornaamste doel. ,,Met Andpause wil ik op anderen overbrengen wat ik zie in vintage kleding. Tweedehands kleding wordt soms ten onrechte gezien als muf en oubollig, terwijl het vaak met veel meer liefde en vakmanschap is gemaakt dan de kleding van nu. En elk item heeft zijn eigen verhaal. Ik vraag me altijd af: waar komt het vandaan, wie heeft dit gedragen? Dat maakt het zo bijzonder.” Spijt van haar keuze om zich volledig op haar webshop te storten, heeft ze geen moment gehad. ,,Het was de beste keuze ooit.”
Met haar oma heeft Renee tegenwoordig een afspraak: voordat ze een kledingstuk wegdoet, stuurt ze eerst een foto naar haar kleindochter. Lachend: ,,Anders vind ik het zo zonde. En nu pas ik het wél.”
Geschreven door Lieke van der Made


















