Column Arian Foppen: Hittepruttecol

Het was zo warm dat onze goudvissen waren veranderd in een stoommaaltijd. Het was zo warm dat de mussen niet eens meer de daken óp gingen. Het was zo warm dat men continu tegen elkaar ging vertellen hoe warm het was; nou dan is het warm hoor! Ik schuldigde mezelf daar ook wat keren aan; aan ieder die het wilde horen - en nog meer die het niet wilde horen - verzuchtte ik: ‘Warm, he?’. Mijn God, wat was het warm. 

Het was zo warm dat de A15 bij Gorinchem ómhoog kwam. Omhoog! Dat is niet normaal, toch? Moet me wel van het hart dat weinig aan Gorinchem normaal is natuurlijk. Ik bedoel, niemand weet precies hoe je het schrijft, laat staan hoe je het uitspreekt en als die bewoners daar ooit een saus gaan uitbrengen dan hebben we een Nederlandse Worcestershire aan het handje. 

Het was code rood in het hele land; eerst vanwege hitte, toen vanwege Zeus die een inhaalslag wilde maken met meer dan 300.000 bliksemschichten. Dat is een hoop gedonder kan ik u zeggen. Maar gelukkig hoefde we ons geen zorgen te maken over de hitte of Zeus’ ge-emmer; er was namelijk ooit ook een keer een andere hittegolf, in 1976. 

Ik heb nog nooit zoveel boomers - u weet wel de rijkste generatie ooit, die zo rijk is geworden door de wereld naar de knoppen te helpen - horen zeggen én zuchten: ‘In 1976 was het ook heel warm, en toen wáren er geen code roodjes of hitteplannetjes. Toen zetten we gewoon een badje in de tuin.’ Nee, dat klopt Gerda. 

En daarom stierven er toen veel meer mensen, vooral van jouw leeftijd. Dus wees blij dat we al die code’s en protocollen hebben, want anders was jouw bloedgeld voor 36 procent van vadertje Jetten geweest.

Het feit dat die generatie nog nooit van voortschrijdend inzicht gebruik heeft gemaakt, bewijst wel de ongelooflijke bende waarin de wereld zich nu bevindt. Bij iedere zomerse code óf winterse code begint het geëtter: ‘Als het vroeger -5 graden was, dan hadden we ijsvrij en gingen we schaatsen op het meer.’ Ja, Gerda, dat klopt. Dat komt omdat je moeder amper stemrecht had en dus altijd thuis was om ervoor te zorgen dat de na-oorlogse spruiten genoeg doodgekookt waren. 

Onze kinderen kúnnen niet te pas of te onpas naar huis worden gestuurd. Doordat jullie generatie alles naar de vinkenziekte hebben geholpen is alles zó duur dat sommige gezinnen het zelfs met vier of meer ouders amper redden. Dat is volgens mij de enige reden dat polyamorie zo in opkomst is.

Vind ik dit zelf ook een beetje generaliserend allemaal? Ja. Maar ze luisteren toch niet, want hun gehoorapparaatjes zijn gesmolten.

Arian Foppen