Burgemeester en columnist Jeroen Joon ziet mannen van vriend in broeder veranderen tijdens bezoek aan weeshuis

HARDERWIJK Recent zag ik een documentaire die gaat over een verre reis van 20 jonge mannen in de leeftijd van 18-25 jaar. Zo’n 2750 km opgepropt in kleine busjes, enkele reis. Het werd een onvergetelijke belevenis.

Weinig slaap, geen douches, geen schone kleding, tussendoor te laat voor de veerpont, busjes vast in de modder en het viel met bakken uit de lucht. De stemming zat er dus goed in… Bij aankomst: volgens de brochure een mooie villa met alle faciliteiten, zoals een prachtig zwembad, mooie kamers, prachtige tuin. De werkelijkheid na dagen afzien: een afgetrapte bedoening. Leeg en goor zwembad, oude meubels, oud tafelvoetbalspel zonder bal, kleine slaapkamers, et cetera. Een grote teleurstelling en diverse stevige discussies volgden door de uitputting van de reis. 20 jonge jonge mannen met minstens zoveel emoties.

Het huis werd uiteindelijk een verblijf dat ze niet wilden ruilen. Want dit afzien met elkaar, de diepgaande gesprekken, de georganiseerde praatsessies en de bijzondere uitstapjes zorgden voor echte vriendschap. Eén van die bijzondere uitstapjes en de kern van het loskomen van emoties was een bezoek aan een weeshuis. De stoere jongens kochten winkelwagens vol speelgoed, kinderkleding in alle soorten en maten, kleurplaten, kleurstiften en vele andere zaken. 20 stoere jongens in een warenhuis met kinderspullen.

Het werd het hoogtepunt van de reis: het bezoek aan een weeshuis. Tientallen kleine kinderen samen met 20 stoere jongens die steeds meer hun gevoelens de vrije loop lieten. Ze deden spelletjes, zongen, maakten lol, maar huilden ook. Een emotionele rollercoaster was het. Schattige kindjes hangend aan de benen van die grote jongens, hopend dat ze nooit weg zouden gaan. In ieder geval niet zonder hen. Maar dat kon niet anders. De stoere jongens hadden stuk voor stuk veel gevoelens, een open en fijn hart en dat lieten ze, ook aan elkaar, zien.

Het doel van de reis was Niyyäh. Dat staat voor intentie en echte verbinding. Echt naar elkaar willen luisteren en de ander willen leren kennen. Dat is gelukt. Alles werd gefilmd. De lol, de ruzies, de emoties, de verschillende karakters, het openstellen van gevoelens, de zelfreflecties. Kijkers zien verbinding, eerlijkheid en persoonlijke groei.

Toen ik vorig jaar van de reis hoorde wilde ik al graag mee. Na het zien van de documentaire helemaal. Maar ik laat dat graag over aan de volgende groep jongeren. En hopelijk volgen er velen. Want een ding is zeker: tijdens deze reis word je van vriend broeder. Supertrots ben ik op deze Harderwijkse Marokkaanse jonge mannen!

Met open armen en open geest.

Jeroen Joon

Lees ook

Columnist en burgemeester Jeroen Joon keek ook dit jaar uit naar de Avondvierdaagse: ‘Eén van de leukste ‘verplichtingen’ van het jaar’