Columnist en burgemeester Jeroen Joon ziet een taboe op rollators: ‘Ik heb alleen maar waardering voor ze’

HARDERWIJK Langzaam rijden ze over de stoep, het zebrapad of door de gangpaden van de supermarkt. Erachter loopt, voetje voor voetje, en vaak een beetje gebogen, een ouder persoon hem voort te duwen. Soms met een hondje aan de lijn, de boodschappen erin of erop. Maar regelmatig ook leeg. De rollator.

Je hebt ze in alle soorten en maten. Kleine wielen, grote spaakwielen, zwart en diverse metallic kleuren. De versies met grote spaakwielen en donkerrood metallic vind ik zelf altijd het mooist. Maar meestal zijn ze grijs, blauw of zwart en qua design verdienen ze nu niet echt een Red Dot award (innovatieprijs), zullen we maar zeggen… Als ik op bezoek ga bij echtparen die 60, 65 of 70 jaar getrouwd zijn, kom ik ze ook regelmatig tegen. Vaak ergens geparkeerd in de huiskamer en soms direct binnen handbereik bij een grote gemakkelijke stoel. De mensen die ze hebben zijn meestal (maar echt niet altijd) op leeftijd. Mentaal bij de tijd. Ik heb geweldige gesprekken met ze. Maar fysiek gaat het op hoge leeftijd niet meer zo gemakkelijk. En dat is begrijpelijk.

En daar hebben we het dan ook over. Niet meer willen, kunnen of mogen fietsen, de auto is ook al de deur uit. De leefwereld wordt zo steeds kleiner en de afhankelijkheid groter. Maar er is een oplossing, al is dat nog zo’n grote mentale stap: de rollator! De ouderen die hem gebruiken zeggen regelmatig dat ze dat al veel eerder hadden moeten doen. Maar er is vaak schaamte. ,,Dan ben ik echt oud” of ,,Ik ga toch niet met zo’n ding over straat lopen? Over mijn lijk!” Ook heb ik weleens ,,Nooit van mijn leven!” gehoord. Degenen die hiermee te maken hebben, herkennen dit vast wel. En ook de kinderen die tegen moeders of vaders zeggen dat het toch wel handig zou zijn, zo’n rollator, horen deze reacties nog wel eens. Er heerst een rollatortaboe!

Maar waarom toch? Want als ik ouderen op straat of in de winkel zie met een rollator, denk ik alleen maar in waardering: wat goed van ze. Ze willen zo lang mogelijk zelfstandig zijn. Nog zelf de boodschappen doen of ergens anders heen gaan. Niet alleen thuis zitten. En ook niet altijd om hulp willen vragen. Fysiek wat beperkt misschien, maar zeker nog bij de tijd. Respect, denk ik dan. Ik wil later ook zo’n rollende vrijheidsmachine. Maar dan wel eentje met side skirts, beweegbare vleugel, Jaguar green, Spotify, Nespresso machine en Google Maps. Ontwerpers, doe je best. Voor mij geen rollatortaboe!

Met open armen en open geest.

Jeroen Joon
burgemeester

Lees ook

Columnist en burgemeester Jeroen Joon heeft een wijze raad voor de lezer: ‘Maak daar maar eens chocola van’