Columnist Gertien Koster weet hoe het werkt als iemand negatief praat over ‘haar stad’: ‘Kom niet aan Harderwijk’
10 juni 2026 om 12:00 ColumnHARDERWIJK Herkent u dit? Iemand zegt iets negatiefs over je kind, broer of andere naaste en hoewel je weet dat diegene een punt heeft, ergert het je toch. Want het is wel jóuw kind of broer.
Dat heb ik ook met Harderwijk. Begrijp me niet verkeerd, ik kan ook klagen over mijn woonplaats maar o wee als iemand anders iets lelijks zegt over ons leuke stadje. Mijn man werkt in de theaterwereld. Toen hij aankondigde dat wij gingen verhuizen naar Harderwijk, kreeg hij daar negatieve reacties op. Een actrice zei: ,,Waarom zou je daar in godsnaam naar toe gaan?” We vonden haar ineens een stuk minder sympathiek. Randstedelijke arrogantie pur sang.
Ik luister weleens naar de Saarpodcast, een hippe ouwe-vrouwen-podcast. Eén van de makers, Femke, is opgegroeid in Harderwijk en woont nu onder de rook van Amsterdam. Regelmatig geeft ze af op onze stad. Vorige week bijvoorbeeld bespraken de dames Ozempic, het wondermiddel waarmee je probleemloos kilo’s afvalt, maar dat eigenlijk bedoeld is voor mensen met diabetes. Femke riep uit dat ze daar in Harderwijk niet mee aan hoeft te komen. Onzin. Er zijn tegenstanders van het gebruik van dit middel door mensen die geen diabetes hebben, maar die wonen overal. Ook in Amsterdam.
En toen de dames het onlangs hadden over LHBTIQ+ personen, beweerde Femke dat zij in haar jeugd nooit een homo had gezien in Harderwijk. Ook flauwekul. Ik overwoog haar een flyer van festival Fluïde te sturen of de link van de Village People, de club die LHBTIQ-ers uit Harderwijk bij elkaar brengt. Ze zegt nog net niet dat Harderwijkers Netflix zien als een riskante poort naar de ondergang van de beschaving of dat het handig is dat onze stad aan het water ligt zodat de hordes mensen die weg willen makkelijk naar Amsterdam kunnen varen, ver weg van de biblebelt.
Als achttienjarige wilde ik zo snel mogelijk weg uit Harderwijk. Ik woonde in Parijs, Utrecht en Haarlem. Toen ik terugkwam vond ik de sociale controle, die me eerder benauwde, opeens schattig. In Haarlem kende ik mijn buren niet, in Harderwijk stond de koffie klaar toen de verhuiswagen de Grote Marktstraat inreed.
Vanwege de liefde vertrok ik in 2020 opnieuw naar Haarlem. Onlangs kwam ik weer terug, op initiatief van mijn geliefde, en ik ga niet meer weg. Tenzij het nieuwe, conservatieve college de klok terugdraait en Harderwijk veel minder bruisend wordt. Dan vraag ik Femke of zij een betaalbare woning in Amsterdam weet.
Gertien Koster
