Columnist en burgemeester Jeroen Joon wil dat de truffelterreur stopt: ‘Smaken verschillen, maar alsjeblieft’

Als iemand aan mij vraagt of ik hobby’s heb, is mijn antwoord ‘nee, niet echt’. Werken voelt als een hobby, maar daarnaast structureel een hobby hebben is lastig. Wat ik wel als een bewuste activiteit doe (noem het een hobby), is de relatie met onze vrienden onderhouden. Daar komt niets tussen. Ik wil niet zonder een goed sociaal leven oud worden en neem de laatste jaren dan ook bewust de tijd om daarin te investeren.

Dat betekent dat ik op vrijdagavond bijna altijd ‘nee’ zeg tegen verzoeken voor openingen, bijeenkomsten of andere werkgerelateerde activiteiten. Want er is altijd wel iets. Niet leuk om nee te zeggen tegen een uitnodiging, maar als mijn vrouw en ik samen zijn met onze vrienden, weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Zo is de vrijdagavond samen zijn ‘heilig’ voor ons. Eén avond in de week is echt privé. Niet alleen super gezellig, maar ook belangrijk in mijn werk om even te ontspannen.

Wat ik wel al vrij lang doe, is kokkerellen. Helaas kom ik daar vanwege een onregelmatig leven met veel avondafspraken niet vaak aan toe. Maar de laatste tijd probeer ik bewust één keer per week recepten uit en daar mijn eigen twist aan te geven. De laatste gerechten die ik gemaakt heb zijn onder andere Braziliaanse Coxinhas, Italiaanse Arancini Ragù, romige pasta funghi, Ragù alla bolognese (in rode wijn gegaard), roquefort bitterballen, boerenkool met ketjap, eigen gemaakte frikandellen (kippendij, speklapjes, kruiden) en chili butter chicken. Ik word gelukkig niet moddervet, want ik deel het meeste uit. Heerlijk om anderen te laten proeven van je probeersels. Volgens mij kan ik dit inmiddels wel als een hobby beschouwen.

Vanwege mijn werk, voorheen in het buitenland, ben ik altijd vrij veel uit eten gegaan. Ook dan is het genieten. Behalve dan van één ingrediënt: namaak-truffel! Schijnbaar is de namaak-truffelsmaak de laatste jaren blijvend ‘hot’ geworden. Gevraagd en ongevraagd verschijnt het op je bord. In zoveel vormen dat het je steeds weer verrast. Nee hè, niet weer die truffelgeur en smaak: truffelmayonaise, truffelsaus, truffelchips, truffelworst, truffeljus, truffelkaas, truffelfriet, ga zo maar door. Zelfs als je het zelf niet eet, maar iemand van je tafelgezelschap wel, dan komen de sterke namaak-truffelgeuren je neus binnenvliegen.

Uiteraard zijn er mensen die dit lekker vinden, maar ik hoor ook steeds vaker de afkeer om mij heen. Ik houd van restaurants, ik houd van gepassioneerde en deskundige koks, ik houd van hun gastvrijheid en creaties. Smaken verschillen, maar alsjeblieft: stop de truffelterreur!

Met open armen en open geest

Jeroen Joon

Lees ook

Burgemeester en columnist Jeroen Joon gaat voor Dry January maar dan anders: ‘Wat mij opvalt aan goede voornemens is het ‘ik’-gehalte’