Burgemeester en columnist Jeroen Joon ging een verrassingsweekend weg met de broers: ‘Allemaal verschillend, maar trots op ze’
28 november 2025 om 12:00 ColumnBroers
Afgelopen weekend werd ik ‘ontvoerd’. Op zaterdagochtend stond mijn broer voor de deur. ,,Voor twee dagen warme spullen pakken en instappen.” Altijd leuk, zo’n verrassing. Nog onduidelijk was waar we naartoe gingen.
Mijn broer en ik komen uit hetzelfde nest, maar leiden een ander leven. Hij zat eerst aan de commerciële kant en heeft later het bedrijf van onze vader overgenomen toen die overleed. Inmiddels zit mijn broer al vijfentwintig jaar in de techniek. Heeft hij top gedaan. Hij woont met zijn vrouw buitenaf. Mijn vrouw en ik houden van de stad. Mijn broer en ik zijn bijna dertig jaar geleden tegelijk met onze vrouwen getrouwd. Zelfde ceremonie, zelfde feest. Dat was geweldig.
Terug naar de verrassing. Na uren rijden belandden we onderweg naar Antwerpen in de file. Drie van de vier rijbanen afgesloten, maar kilometerslang geen bouwauto of ander materieel te zien. Het blijft bijzonder om over de Belgische snelweg te rijden, zullen we maar zeggen. Verderop haalden we een auto met Nederlands kenteken in die wel erg op die van mijn jongste zoon leek. En ja hoor, daar zaten mijn twee zoons, samen met de twee zoons van mijn broer in de auto. Nog meer broers dus.
En net als mijn broer en ik zijn ook onze zoons totaal verschillend: defensie, commercie, bouwkunde, plantenwetenschappen. Zelfde ouders, verschillende karakters, andere levens. Maar het klikt erg goed tussen allemaal. Mooi om te zien hoe goed ze het gelukkig doen.
Schijnbaar werd ik ontvoerd naar Gent. Een geweldig interessante, historische stad. Aangekomen bij de AirBnB stonden we voor een dichte deur. Het adres bleek compleet verkeerd. Consequentie was dat we niet ontbeten en geluncht hadden toen we aan de City Beer Walk begonnen en direct een Quadrupel moesten proeven. Wat hebben we gelachen met onze Belgische gids.
Gedurende de dag hadden we ons voorgenomen de volgende ochtend om 5.00 uur op te staan voor de Grand Prix van Las Vegas. Maar na een gezellig diner werd de tweede biertoer door de jongens gepresenteerd. Acht (!) kroegen waar we allemaal langs moesten gaan. Gelukkig waren er twee dicht. En weer hebben we volop gelachen. Heerlijk, die broers.
De Grand Prix hebben we niet meer gezien die nacht. Mijn broer en ik zijn ergens zo verstandig geweest om het hotel op te zoeken. De jongens kwamen om 4.30 uur thuis… Tja. Maar de wekker stond weer om 8.00 uur voor een heerlijke fietstoer in de vrieskou en regen.
Drie stel broers. Allemaal verschillend, maar met dezelfde achternaam. Trots op ze.
Met open armen en open geest.
Jeroen Joon
