Ds. Sjaak Biewenga.
Ds. Sjaak Biewenga. Menno Kuiper

Columnist en voorganger Sjaak Biewenga weet dat het goedkomt: ‘Uiteindelijk vielen alle puzzelstukjes net op tijd op hun plek’

14 december 2025 om 12:00 Column

HARDERWIJK Ik heb drie jonge kinderen thuis, van 6, 4 en 2 jaar oud. De afgelopen weken stond ’s avonds bij ons dan ook standaard het Sinterklaasjournaal aan. Elk jaar is het weer de vraag: gaat het allemaal lukken met het grote feest? Of zijn de problemen nu echt te groot om op te lossen?

Gelukkig is het ook dit keer goed gekomen. Uiteindelijk vielen alle puzzelstukjes net op tijd op hun plek. En als volwassene zie je dat natuurlijk aankomen. Je weet toch dat alle problemen uiteindelijk opgelost worden. Maar als kind? Als je het niet van tevoren zeker weet? Dan is het echt spannend.

In de kerk is het de tijd van advent. De weken voorafgaand aan Kerst waarin wordt uitgezien naar de geboorte van Jezus. En eigenlijk lijkt de tijd van advent wel op het Sinterklaasjournaal. We kijken met de blik van een kind. Vol verwachting klopt ons hart als we deze weken in de kerk de eeuwenoude teksten lezen uit de tijd vóórdat Jezus geboren werd. Teksten waar hoop uit spreekt, dat er ooit een redder zal komen. Een man die goed is en heilig. Iemand die recht zal zetten wat scheef is gegroeid. Iemand die vrede zal brengen in een wereld vol strijd. Iemand die leeft vanuit liefde en genade.

Dat is de hoop van advent. En tegelijk klinkt door die hoopvolle teksten heen ook steeds de twijfelende vraag: komt het wel echt goed? Want er is zoveel aan de hand in de wereld, zoveel kapot, zoveel onrecht, oorlog en geweld. Is er werkelijk een God die iets gaat doen?

Het is een vraag die niet alleen toen speelde, maar ook nu. Ik ken hem zelf, en ik hoor hem geregeld om me heen. Logisch. Want wat je ook gelooft, het is in elk geval duidelijk dat we nu met elkaar in een wereld leven waarin niet al onze verlangens vervult worden. Hoe we ook ons best doen, er is en blijft pijn en verdriet, angst en dood.

En toch wil ik niet onverschillig worden. Ik wil niet teleurgesteld zeggen: ‘Hij bestaat niet, het komt nooit meer goed’. Nee. Advent leert me om hoopvol te zijn en te blijven. Om niet alleen uit te zien naar Kerst 2025: de gedekte tafel, de lichtjes en de gezelligheid. Maar ook te geloven als een kind. Mezelf vol verwachting uit te blijven strekken naar het leven wat het kerstkind Jezus ons belooft en zelf heeft voorgeleefd. Een leven, in verbinding met God, mezelf en de wereld om mij heen. Een leven, waarin ik niet perfect hoef te zijn, omdat ik geloof dat er een God is die van mij houdt. Een leven, wat zelfs standhoudt ná de dood.

Zodat je oprecht kan zeggen; het komt goed!

Sjaak Biewenga, voorganger Fonteinwerk, s.biewenga@pgharderwijk.nl..

Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie