Burgemeester Joon kijkt in zijn wekelijkse column terug op zijn tijd in Tanzania: ‘Dit first contact is ook ontgiften geweest’

HARDERWIJK First Contact is een Star Trek-klassieker. Deze column is helaas niet lang genoeg om uit te leggen hoe het is om voor het eerst in een klein dorp in Oost-Afrika te zijn, het ‘eerste contact’ te hebben. Hier geldt: terug naar de basis van leven, deels overleven. Het is een soort ontgifting, maar wel met hele mooie en unieke ervaringen.

Bijvoorbeeld de dagelijkse ontmoetingen met dorpsbewoners. Iedere keer weer die brede lach op het gezicht, de poging een gesprek te voeren, wassen en koken op straat, het leven op straat tussen de koeien, geiten en straathonden. Maar ook de ontmoeting hoog in de bergen met een tandeloze oude man met mini-zwaard die in een wortel van een reusachtige soort oerboom hakt en eruit drinkt. In Swahili en met gebaren legt hij uit dat dit goed is voor zijn hart en rest van zijn lijf. Of de bijna satanische kerk naast ons, zonder muren, die drie keer per week vol is met naar de hemel wijzende dansende mensen met keihard voodoo-achtig geschreeuw.

Een ander voorbeeld is de ontmoeting met een hoge politieke pief in een klein kantoor die namens de president slechts een jaar de tijd heeft om ‘iets’ te bereiken. Op de eerste afspraak kwam hij niet opdagen en de tweede hebben we 45 minuten op hem gewacht. Toch was het een onvergetelijk gesprek dat vervolg krijgt. Tanzania is een rijk land door alle grondstoffen, havens, toerisme, landbouw en veeteelt, maar toch krijgt een echte ontwikkeling geen kans door corruptie en slecht onderwijs.

Samen met de eigenaren van IBES Tanzania hebben we zo’n beetje iedere dag gewerkt. Wel uiteraard op z’n Tanzaniaans: polepole! ‘Rustig aan’ in het Swahili. We hebben klaslokalen afgebikt en geschilderd, bedrijven bezocht voor hulp, een begin gemaakt aan herstel van een oud gebouw voor nieuwe klaslokalen, spellen gemaakt om spelend te leren, poppenbedjes gemaakt, etcetera. Rosalie, mijn vrouw, ging op pad om First Aid-cursussen onder de aandacht te brengen. Van levensbelang omdat een ziekenhuis uren ver weg is.

Dit ‘first contact’ is ook ‘ontgiften’ geweest. Terug naar de basis. En ik weet nu ook wat het is om geen of slecht onderwijs te krijgen. Wat onderdrukking is die komt door lijfstraffen, thuis, op school en het werk. Wat de consequentie is als je nog nooit met een blokkendoos of Duplo gespeeld hebt. Geen enkel eigen initiatief, niets zeggen als iets fout gaat, geen enkel ruimtelijk inzicht, enzovoort. Slechts een paar voorbeelden. Tanzania is een prachtig land met enorme kansen. IBEStanzania.co.tz doet geweldig werk. Het was een ‘First Contact’, maar zeker geen ‘Last Contact’!

Met open armen en open geest.

Jeroen Joon

Lees ook

Burgemeester en columnist Jeroen Joon begeeft zich vijf weken in een andere wereld: ‘Een gaaf land en een heerlijke cultuur’