Column Peter Sitsen: Hoge nood

Nu zelfs de burgemeester van Putten heeft opgeroepen om een noodpakket te gaan samenstellen, komt het allemaal wel echt heel dichtbij. ,,Misschien moeten wij er dan ook maar aan gaan geloven”, mompelde ik tegen mijn vrouw. Mijn oudste dochter vroeg direct wat we gaan geloven. Ik vertelde haar, terwijl ze weigerde om haar pasta met spinazie te eten, dat ze binnenkort misschien wel niet meer zomaar op de tablet een filmpje kan kijken. Dat ze misschien wel binnenkort bonen uit blik moet eten in plaats van verse tomatensaus van mama door haar pasta (die eet ze wel, als het maar niet groen is). Of dat ze alleen nog maar aardappels te eten krijgt. Het kwam me op een stevige reprimande te staan van dochterlief. Of ik gek geworden was.

Feit is wel dat je er zo onderhand toch serieus over na gaat denken. Als er iets gebeurt, dan zal dat waarschijnlijk in eerste instantie in de hoek van de voorzieningen, energie en internet gebeuren. Digitaal wellicht, dus gehackt. Wellicht kortstondig, maar probeer maar eens een paar dagen zonder elektriciteit, gas, drinkwater of internet te doen. Klinkt makkelijker dan het is. Vooral dat water is een ding dus dat is wellicht één van de eerste dingen om een voorraadje van te hebben. Ik las vanochtend dat Amsterdams grachtenwater na tien minuten koken drinkbaar is (wellicht wat rommelig in de darmen daarna, maar niks echt kwalijks), maar zolang het niet nodig doe ik het toch liever niet. Dus is het eerste devies wat wij hanteren dat er een aantal liter schoon water wekelijks ververst op voorraad is. Een paar blikken groenten voor de zekerheid kan geen kwaad en een voorraadje pasta eb rijst bederft niet zo snel. Kaarsen, een knijpkat en een voorraadje haardhout om het water daadwerkelijk te kunnen koken.

Aan de ene kant voel ik me een idioot, we leven immers in 2024 in een geciviliseerde maatschappij waarin we alles voorhanden hebben en je met een klik op je telefoon je boodschappen voor de deur hebt staan. Waarin we alles voorhanden hebben en elke voorziening volstrekt vanzelfsprekend is. Maar juist daarin schuilt het gevaar: we zien absoluut niet meer gewend om zonder die voorzieningen te kunnen. Een dag geen elektriciteit of internet en de complete boel draait volledig in de spreekwoordelijke soep. Afgelopen zaterdagochtend nog was er een uur of vier niet of nauwelijks leidingwater in Harderwijk en direct brak de pleuris uit en werden de supermarkten leeggekocht. Geen fles water meer te krijgen.

Hoe moet dat dan als er echt iets aan de hand is?

www.petersitsen.nl

Lees ook

Columnist Peter Sitsen kijkt eens in zijn glazen bol voor 2025: ‘De wens is soms de vader van de gedachte’