Joyce van Rossum (26) heeft hersentumor en schreeuwt om financiële hulp: ‘Blijven meedoen aan het leven’

ZEEWOLDE Joyce van Rossum is dagelijks in gevecht. Met haar lichaam vanwege de hersentumor die bijna twee jaar geleden bij haar werd ontdekt. En met wetten, regelgeving en financiële zorgen, mede het gevolg van het kopen van een kat in de zak. ,,Ik wil kunnen blijven meedoen aan het leven.”

Jacob-Jan van de Groep

Het leven van Joyce staat sinds de dag van het nieuws dat ze een hersentumor heeft min of meer stil. De dagen bestaan vooral uit ziekenhuisbezoeken, behandelingen en onderzoeken. Vanwege haar medische conditie is reizen met het openbaar vervoer uitgesloten. Haar artsen vinden het wél verantwoord om Joyce met een aangepast voertuig de weg op te laten gaan. Maar daar wringt voor een groot gedeelte de schoen. De Canta die ze van haar laatste spaargeld kocht bleek een kat in de zak. En nu is ze met handen en voeten gebonden. Daarom is ze een crowdfundingsactie gestart.

MOEDELOOS

,,Ik heb van alles geprobeerd. Aanvragen bij de Wmo zijn meermaals afgewezen. Ook via het PGB lukt het niet. Het is om moedeloos van te worden”, zegt Joyce, die binnenkort 27 jaar hoopt te worden. Ze kreeg bijna twee jaar geleden te horen dat de hersentumor op een plek zit die haar hele linkerkant bestuurd. ,,Een operatie zou te riskant zijn vanwege een grote kans op verlamming. En omdat ik epilepsie heb is bestraling - waardoor het litteken te groot zou worden - geen optie”, spreekt ze relatief rustig uit. ,,Het gaat naar omstandigheden wel goed met mij. Bewonderenswaardig? Je leert er na verloop van tijd mee leven, maar natuurlijk gaat de ene dag beter dan de andere.”

MOEDERSCHAP

Het oudste kind van Joyce is zeven jaar, terwijl de jongste deze maand twee wordt. ,,Het moederschap maakt het vooral heel lastig. Zelf ben ik er nog redelijk koel onder. Ik kan er wel elke keer mee gaan zitten, maar ik weet toch niet hoe het zich ontwikkelt. Hoop is het enige wat je nog een beetje staande houdt.”

TIJDBOM

 Die hoop wordt op sommige momenten behoorlijk de grond ingeboord. Joyce ondergaat elk halfjaar een scan om de groei van de tumor te monitoren. ,,Bij de laatste scan is groei waargenomen”, zegt ze haast klinisch. ,,Het is een tijdbom.”

Bij de pakken neerzitten doet ze in Zeewolde woonachtige moeder van twee kinderen niet. Al ziet ze wel steeds minder mogelijkheden. ,,Ik wil niet afhankelijk zijn van anderen. Ik wil gewoon mijn kinderen zelf naar school brengen, boodschappen doen en op tijd bij het ziekenhuis kunnen zijn. Het voelt alsof ik faal als moeder.”

Inmiddels is er 1120 euro opgehaald met de crowdfundingsactie. Als doel heeft Joyce een bedrag van zesduizend euro gesteld. ,,Ik grijp publiciteit aan om nog één keer te proberen het bedrag bij elkaar te krijgen. Elke bijdrage - groot of klein - helpt. En ik ben iedereen die me wil steunen zó dankbaar. Ik wil gewoon kunnen blijven meedoen aan het leven.”

Doneren kan via https://www.gofundme.com/f/help-joyce-25aan-medisch-vervoer.

Lees ook

Hulp vragen na een kankerdiagnose: ‘Er is zoveel meer mogelijk dan ik wist’