Echtpaar Van Hoorn - Gouw: ‘In Harderwijk wortel geschoten’

HARDERWIJK - Op donderdag 5 november vierde het echtpaar Van Hoorn - Gouw hun 60-jarig huwelijksjubileum.

Freek van Hoorn werd geboren op 22 oktober 1936 in Amsterdam en Els Gouw op geboren op 4 juni 1936 in Bandung (Indonesië) .

In Indonesië brak in 1945 de onafhankelijkheidsoorlog uit. In Nederland Politionele acties genoemd. Els Gouw: ‘’Mijn Chinese familie vluchtte voor het Bersiapgeweld. Ons gezin vond bescherming in een Nederlandse kazerne. Uiteindelijk kwam ik met mijn ouders en jongere zus in Nederland. Ik was toen tien jaar.’’

In Amsterdam vonden ze een nieuw thuis en groeiden op. ‘’Soms was dat wel moeilijk. Als een sliert kinderen achter ons aanliep en ons uitschold: ‘pinda, pinda, lekka, lekka’. Ik ging naar school, ging korfballen, later basketballen.

Freek was geboren en getogen in Amsterdam. Koos toevallig voor dezelfde sport en dezelfde club. ‘’Van clubgenoten, werden we vriend en vriendin. Na de middelbare school zou ik gaan werken. Op de tramhalte op weg naar een vriendin, hebben we bedacht, dat Freek naar de Kweekschool zou gaan, een baan bij het onderwijs zien te vinden. De opleiding bleek een goede keus. Daarna volgde MO geschiedenis. Met goede cijfers kon hij mijn ouders de hand van hun dochter vragen. Dat was toen nog.’’

Kort daarna verloofde het stel. ‘’Achteraf goed op tijd, want een week nadat Freek als dienstplichtige in militaire dienst zat, stierf zijn moeder. Heel verdrietig.’’

Na twee maanden rekruut in Maastricht, volgde een officiers opleiding in Ermelo om daarna als vaandrig naar Maastricht terug te gaan. ‘’Een jaar later besloten we te gaan trouwen. Onze huwelijksreis hebben we in het personeelshotel van Radio Kootwijk door gebracht.’’

Freek zwaaide in 1961 af. De Berlijnse muur was in aanbouw, Koude oorlog woedde voluit. Na vijf jaar gewerkt te hebben op de OBS Van Dijkschool in Bilthoven en drie jaar op Het Nieuwe Lyceum in Hilversum kreeg Freek in 1967 een aanstelling als geschiedenis leraar op de net een jaar bestaande Rijks HBS in Harderwijk. In 1968 werd de Mammoetwet ingevoerd en werd de HBS een Scholengemeenschap samen met de gemeentelijke MULO.

In die prille huwelijksjaren, startende loopbaan en avondstudie werden in Bilthoven onze tweedochters, Suzanne en Carolien, geboren. ‘’Verhuizing naar Harderwijk lag voor de hand. Onze vrienden plaagden ons daarmee. Jullie vrije Amsterdammers naar Harderwijk, Veluwe, zwarte kousen. Het waren de nadagen van de verzuiling.’’

In de jaren zestig was Harderwijk half zo groot als nu, wijken als Frankrijk, Stadsweiden en Drielanden bestonden nog niet. Slingerbos was in aanbouw. ‘’Onze dochters groeiden er voorspoedig op, vriendjes en vriendinnetjes, school, hockey, gym, zwemmen, muziek. Geen kwalen of kuren. Daar hoop je als ouders op en ben je blij mee.’’

De RSG was nieuw. ‘’Naast enkele ervaren leraren werden er meerdere jonge mensen benoemd. Die begonnen daar aan hun loopbaan, het elan spatte ervan af. Allen wilden niet alleen goed onderwijsleveren, maar ook een leuke school maken. Dat het lukte, blijkt uit de groei. Dertig jaar heeft Freek daar gewerkt. Zo lang op een school werken kan alleen als je fijne collega’s hebt. Sommigen werden vrienden voor het leven.’’

Trouwambtenaar

Voor Els was werk vinden lastiger. Later werd ze gevraagd om BABS te worden, buitengewoonambtenaar van de burgerlijke stand, trouwambtenaar. Dat heeft ze 22 jaar tot haar pensioen met veel plezier gedaan. Ze ontmoet nog vaak bruidjes van toen.

Nieuw in Harderwijk zoek je aansluiting bij je omgeving. Sport, sociale leven e.d. Omgekeerd zien anderen jou en vragen je mee te doen. Els koos voor volleybal, later tennis en VOO, Vereniging voor Openbaar Onderwijs.

De emancipatie golf stroomde toen ook door in Harderwijk. Els werd medeoprichter van Tweede kans onderwijs. Hun “Open School” werd geopend door minister Deetman. Uiteindelijk kwam deze onderwijsvorm terecht in het ROC Landstede. Ze werd ook bestuurslid van het Creatief Centrum, Vrouwencafé, Woonzorg Nederland, (de Helmbloem, Kruithuis, Walstein en de Bruggepoort). Kortom een bezige dame.

Freek vond een plekje bij de Nutskleuterscholen. Eén van de hoogtepunten was zijn jaarlijkse optreden als Sinterklaas. Een keer heeft hij stads bisschop mogen zijn. Reed Sint in open koets zwaaiend door de stad.

PvdA

Op een onverkiesbare plaats op de lijst staan en toch in de Gemeenteraad komen. Dat overkwam Freek. Vijftien jaar zat hij voor de PvdA in de raad. Door dat lidmaatschap kwam Freek terecht in de besturen van het theater en de woningbouwvereniging CWS.

Op het einde van zijn raadsperiode was Harderwijk genoeg gegroeid om een derde verzorgingshuis te mogen stichten, naast Weideheem en Randmeer. Vertegenwoordigers van minderheidsgroepjes vonden elkaar en richtten De Aanleg op. Freek deed mee. Een logisch gevolg daarvan was om vanuit De Aanleg afgevaardigd te worden naar de Stichting Welzijn Ouderen, de SWO, nu Zorg Dat. Ook hier geldt dat samenwerken met aardige andere staf en vrijwilligers meer plezier in het werk geeft.

Els en Freek, hadden volop onze draai gevonden. ‘’We hebben wortel geschoten in Harderwijk. We werden gepensioneerd en bleven waar we zaten.’’

Els Gouw besluit: ‘’We genieten van het reilen en zeilen van ons nageslacht en wachten op betere tijden na corona. De Van Hoorn Clan bestaat uit twee dochters en twee schoonzoons, drie lieve kleindochters waar we ons zeer rijk bij voelen.’’