Een lesje in Soms is iets niet wat het lijkt....(of: Rellen in de stad ?)

10 Oktober werden we op ons looprondje in de stad geconfronteerd met een grote groep jongeren van zo’n jaar of 17 bij de open deuren van de discotheek in de Bruggestraat. Die disco was toch nooit open? Enfin, een 4-tal politieagenten stond erbij. Wij liepen er  langs, durfden dat nog net. Verderop bij Monopole stond nog een groot aantal agenten, klaar om in te grijpen, zeker nog 16 volgens mijn man. Strategie bepalen? Indrukwekkend tot en met. We gingen koffiedrinken bij Monopole want De Admiraal was dicht.  We hoorden steeds meer herrie. Huh, zo raar. Er kwamen nóg meer politieauto’s bij. De groep agenten liep naar de luid rellende jongeren om de collega’s te helpen. Enkelen liepen ook weer terug. Het kabaal werd erger. Toen we vertrokken, liepen we als onbeschaamde ramptoeristen (ik verfoeide mezelf erom) eerst er vandaan om via een parallelstraatje toch te kunnen zien wat er aan de hand was. Ik googelde de hele tijd op 112 en politieberichten maar werd niks wijzer. Toen we op de hoek waren waar we linksaf moesten naar huis, stonden we op 20 meter van de rellende bende. Politie stond tegenover ze. Die maakten een soort stevige linie waar ze niet doorheen zouden kunnen. Maar die agenten waren heel gewone kerels en er waren ook een paar vrouwen bij. Geen Woppenkampen zoals onze dorpsveldwachter van vroeger (2m lang en 1m breed plus een heel groot hoofd). Zou de ME gauw komen? De bende jongeren ging me toch tekeer joh ! Ze juichten ook regelmatig loeihard. Zó uitdagend! Ik had zo ontzettend te doen met de politie. Vond die rotjongeren zó gemeen ! Plots gingen ze nog harder tekeer en vlogen onze kant op. Oei. M’n man trok me mee. Weg hier. 

Gelukkig renden ze maar een klein stukje, draaiden zich om en renden weer onder luid gejoel terug richting de politie.  We liepen gauw door en keken niet meer om. Geen idee wat het was maar wel doodeng. En niks te vinden op internet. Ook raar.

De volgende dag vertelde ik mijn zus het verhaal en dat ik er de hele dag nog last van had. Waren we maar meteen weggelopen. Wat deden we daar ook. Nu vond ik het verschrikkelijk voor de politie. Zijn immers ook maar gewoon mensen, broer, zus. En dan zo worden uitgedaagd en uitgejouwd…..

Even later belde mijn man en zei dat hij had gehoord wat er aan de hand was gisteren……    Het was ………   een OEFENING   !!!!!

Ik was me toch BLIJ !!! En wat vond ik toen die jongeren toch toffe gasten joh, die eraan mee wilden werken. Geweldig. En ze waren GOED !!!!!

Mijn zus vreest nu dat ik bij een heuse rel straks gewoon ertussen ga staan. Ah jongens, dit is leuk !