Column Natuur dichtbij door Godfried Westen: onkleurig maar zo divers

HARDERWIJK Wat we waarderen willen we behouden. Maar daaraan vooraf gaat leren kennen, één van de doelen van deze column. Wat is er aan natuur in Harderwijk en omgeving te bewonderen? Tot geluk van inwoners niet weinig. Deze keer een grasmot, de blauwogige gewoon. Poserend in een insectenvanger (ideetje)?

Godfried Westen

Blauwooggrasmot (Agriphila straminella) is een vale, onkleurige vlinder. Op de ogen na dan. Ik heb ingezoomd om deze mot even diep in de ogen te kunnen kijken, en ja hoor, blauwige ogen. Kleur vind ik persoonlijk altijd leuker. Al wil ik niet oordelen: grauw en grijs horen er gewoon ook bij. Kleur is trouwens niet altijd goed voor de overleving.

Intussen is de variatie bij grasmotten wel mooi schier eindeloos. Een greep: de egaalgevlekte, de gestreepte, witlijn, gepijlde, bleke, scherphoek, smalle witlijn, brede èn smalle vlakjes grasmot. En als klap op de vuurpijl, de variabele èn de gewone grasmot. Tja, de schepping stelt geen grens aan diversiteit van leven.

Een verzuchting ‘dat doet de mens wel in zijn plaats’ ontsnapt aan mijn pen (juister: toetsenbord maar klinkt prozaïscher). Zit hier een les in? Dat werkt alleen als je hem er zelf uit puurt. Als je door ongeschoren gras loopt dan vliegen deze motten op. Je zou ze wat opvliegerig kunnen vinden. Ze voeden zich met gras van verschillende aard, onder andere genaald schapengras.

Een voor mij onbekende grassoort maar wellicht weten de schapen onder ons er meer over te vertellen. Ze hebben een voorkeur voor grassige terreinen en houden gras in toom. Op saaigrasweiland vind je ze niet zo vaak. Boeren blij. Weidevogels verdrietig: die zie je steeds minder. Hoe zou dat toch komen?

Lees ook

Column Natuur dichtbij door Godfried Westen: samenwerken tot wederzijds voordeel