Harderwijkse Ilse Bos jaagt haar dromen achterna: ‘Ik ben kleiner en krachtig dus kijk verder dan alleen de buitenkant’

HARDERWIJK Ilse Bos (21) valt op vanwege haar lengte, maar laat zich daar niet door klein houden ,,Ik heb een rijbewijs. Ik kan werk doen dat ik heel tof vind en ik reis graag de hele wereld over. Het maakt me niet letterlijk kleiner. Ik ben kort, maar wel krachtig. Ik ga elke uitdaging die ik tegenkom aan.’

Ilse is geboren met achondroplasie, een groeistoornis. ,,Eigenlijk houdt het alleen maar in dat mijn armen en benen korter zijn. Mijn romp is gewoon van gemiddelde lengte. Ik ben zo gezond als het maar kan, nooit geopereerd en heb geen medicatie. Ik ben alleen maar kleiner, niet ziek. Ik kan alles.” 

Ilse is de enige thuis die kleiner is. ,,Het is toeval. Maar ik ben nooit anders behandeld thuis, voor mij golden dezelfde regels als voor mijn zusjes en zoek maar zelf uit waar je grens ligt.” 

Toch is ze regelmatig geconfronteerd met vooroordelen. ,,Ik heb regulier onderwijs gevolgd.” Dat is niet waar mensen vanuit gaan wanneer ze Ilse zien. ,,Mensen onderschatten me. Ze hebben sneller een oordeel dan dat ze de verbinding zoeken en weten wie ik ben. Ik ben gewoon Ilse.”

STIMULANS 

In haar leven zijn er een aantal personen die haar stimuleren en inspireren. ,,Mijn oma, ze is helaas overleden, was voor mij een voorbeeld. Ze deed gewoon alles met me. Ze leerde me naaien zodat ik mijn eigen kleding korter kon maken. Ze nam mee mee om allerlei leuke dingen te doen, op uitjes en ze verwende me zoals oma’s doen of zoals ik een beeld heb bij oma’s.”

Ook een gastouder bij haar eerste stageplek was betekenisvol. Ilse volgde een opleiding tot gespecialiseerd pedagogisch professional en liep bij haar stage. ,,Zij zei tegen mij: jij kan dit. Ik voel dat jij meer in je hebt, jij moet doorleren. Doe maar, ga maar gewoon. Jij kan dit wel.” Prachtige woorden die Ilse ter harte heeft genomen. ,,Zij heeft mij geholpen met inzien wat mijn passie is en dat ik op de goede weg zit.”

Ook een aantal docenten dachten mee. ,,Die zeggen, doe maar wat jij denkt dat goed is. Ga kijken wat jij vindt, kan en wil.”

Ilse Bos in gesprek met leerlingen Sherril Willemsen (14) en Navid van Leeuwen (15). - BDU Media

BUITENKANT 

Nu volgt zij de opleiding tot pedagoog. Met de dag van de pedagoog wil zij laten horen hoe belangrijk het is om verder te kijken dan de buitenkant van mensen. Kinderen kunnen dat heel goed.

,,Sommige mensen hadden niet door dat ik werknemer was bij een stageplek. Anderen keken letterlijk over me heen. Ik merkte ook op dat er ouders waren er echt moeite mee hadden om hun kind aan mij te geven.” Uiteindelijk losten de kinderen zelf dat vaak onbedoeld op. ,,Ik was niet degene die liefde ging kopen en zocht de verbinding met de kinderen. Ze kwamen dan zelf naar mij en dan zag je dat ouders van mening veranderden. Of als ik gesprekken voerde en ze merkten dat ik wat zinnigs te zeggen had.” 

Onder de Harderwijkse ouders heeft Ilse naam gemaakt als oppas. ,,Steeds mensen benaderen mij om te vragen of ik ook voor hun kinderen wil zorgen omdat ze hebben gehoord van anderen dat ze zo blij met mij zijn. En dat doet mij ook goed, want dan merk ik dat mensen verder kijken naar wie ik ben en niet alleen naar de buitenkant.” 

VERBINDING 

Als mensen de moeite doen om de verbinding te zoeken, dan is het oordeel vaak snel weg. ,,In mijn mimiek, doen en laten en gewoon volwassen benadering merken anderen wel dat ik een volwassen vrouw ben. Maar mensen moeten altijd eerst even kijken en bij mij moeten ze twee keer kijken.” 

Wat Ilse helpt is haar positieve levensinstelling, die vaak zichtbaar is met een grote glimlach op haar gezicht. ,,Mensen die mij niet kennen onderschatten mij regelmatig. Door mijn lengte denken ze dat ik ook op andere vlakken beperkt ben. Het houdt mij alleen niet bezig. Ik kom niet mijn bed uit en denk dan ik moet me bewijzen. Ik start de dag en denk aan wat er vandaag op mijn pad komt.”

Ze is zelf creatief in het vinden van oplossingen als haar lengte haar in de weg zit. ,,Ik heb wel docenten of collega’s die vragen of ik een krukje nodig heb bij het verschonen, maar ik denk ‘laat het me zelf maar oplossen’. Ik zorg zelf voor een veilige en werkende oplossing, zoals verschonen op de grond.”

Ilse Bos in gesprek met leerlingen Sherril Willemsen (14) en Navid van Leeuwen (15). - BDU Media

SOCIAAL STERK 

Uiteindelijk heeft haar eigen ervaring haar bewust gemaakt van hoe essentieel contact is. ,,Ik ben sociaal sterk en als mensen verbinding zoeken, dan vallen de oordelen veel meer weg. Dat is wat ik ook in mijn werk nastreef.”

Inmiddels volgt Ilse de HBO opleiding tot pedagoog en ze loopt stage op het Stadspoort College. De jongeren op school accepteren haar probleemloos. ,,Ik ben hier gewoon mevrouw Bos, net als de docenten of medewerkers hier.” En de leerlingen weten haar te vinden en maken regelmatig even een praatje. ,,Ik word gezien en gehoord, dat leerlingen dat denken vind ik zo belangrijk. Dat ze zich veilig voelen en de verbinding merken.” 

,,Als ik iets hoop, is het dat ik jongeren, kinderen en mensen kan helpen met hun dromen achterna jagen. Alleen al het proberen is genoeg. Maar ga ervoor en maak jezelf trots en gelukkig. Dat ze de stap wagen te ontdekken wat ze kunnen, wie ze zijn ondanks alle meningen uit hun omgeving. Dat ze leren dat er niks normaler is, dan niet normaal zijn.”

Kom jij ook uitdagingen tegen en daag je jezelf uit het beste uit jezelf naar boven te halen? Meld je dan bij de redactie via harderwijkercourant@bdu.nl.

Lees ook

Wethouder Ronald van Veen werkt zomers als vrijwillig reisleider: ‘Er is een wereld buiten Ermelo en die ontdekken is zo mooi’