Columnist en burgemeester Jeroen Joon weet dat we allemaal één ding gemeen hebben: ‘Humor helpt soms om zware thema’s draaglijk te maken’

HARDERWIJK In het leven hebben we één ding met elkaar gemeen én één absolute zekerheid: we gaan allemaal een keer dood. De dood is een thema in ons leven. Ik ben recent op verschillende manieren met de dood geconfronteerd. Met verdriet, beschouwend, maar ook met humor.

Met verdriet. Helaas stierf mijn lieve humoristische schoonvader recent aan een gebroken hart. Pas vijf maanden nadat mijn evenzo lieve en humoristische schoonmoeder overleed. 62 jaar waren ze getrouwd en een voorbeeld van mensen die lief en leed delen en bij elkaar blijven tot de dood hen scheidt. Begin dit jaar waren ze beiden nog hartstikke vitaal. Van die 62 jaar waren ze 34 jaar in mijn leven. En iedere keer als we bij ze waren zaten ze trouw naast elkaar op twee fauteuils in de huiskamer. Een echt paar. Wat was het altijd gezellig bij ze en wat hebben we gelachen. De fauteuils staan nu leeg. Nog steeds naast elkaar. Gelukkig liggen ze samen in een graf. Lekker bij elkaar. Ik ga jullie missen, Jan en Wil!

Beschouwend. Met wethouder Diliana Pool-Smit brachten we een bezoek aan een appartementencomplex voor ouderen. Ze wonen er zelfstandig, met verzorging waar nodig. Ze hebben het gezellig en voelen zich er thuis. Althans, tot voor kort. Op last van instanties moest alles uit de gangen: van gezellige bankjes tot de schilderijen aan de muur. Het zijn kale gangen geworden. Spreek je de bewoners, vaak boven de 80 jaar, over risico’s, dan halen ze hun schouders op. ,,Ik wil gewoon leven, ook op de gang.” En als er een keer wat ernstigs gebeurt, zoals brand? ,,Nou”, zeggen ze, ,,ik ben boven de 80 en wil gewoon genieten. Het risico op de dood neem ik voor lief. Jong sterven lukt toch niet meer. Ik wil genieten zolang het kan. Ook op gang…”

Met humor. Laatst had ik het met vrienden over de dood. Humor helpt soms om zware thema’s draaglijk en bespreekbaar te maken; het relativeert en brengt lucht. We daagden elkaar uit: wat zou jouw ultieme grafschrift zijn? In een melige, maar oprechte bui raakt zo’n vraag verrassend genoeg de kern van wie je bent. Er kwamen prachtige én scherpe uitspraken voorbij, zoals: ‘ze hield van de wereld, maar meer van ons’, ‘I would die for you’, ‘vergeet niet te leven’, ‘hier kwam ik niet onderuit’, ‘ne me quite pas’.

Weet u het al? En die van mij? ‘Eindelijk ligt hij stil!’

Leef!

Met open armen en open geest.

Jeroen Joon

Lees ook

Burgemeester Jeroen Joon heeft het in zijn column over de voorbije bijzondere weken: ‘Een sterk team word je niet zomaar’