Columnist en dominee Sijmen Reehoorn over het leven op Curaçao: ‘God is onze vaste rots in ons soms wat wiebelige leventje hier’

CURACAO ,,Op Curaçao is alles anders.” Dat hebben mijn vrouw en ik inmiddels zo vaak gezegd, dat het een soort mantra is geworden. Een mantra is een zin die je herhaalt om daarmee tot rust te komen. En met al die dingen die anders lopen op Curaçao is die rust wel iets waar we soms hevig naar verlangen. Want als dingen niet lopen zoals je verwacht, is het leven een stuk onrustiger! Halverwege augustus zijn we geëmigreerd naar Curaçao en we hadden verwacht dat bepaalde dingen anders zouden zijn. Het weer is een stuk warmer, tijd is een rekbaar begrip, het eten is anders, je leert beter dan in Nederland om geduldig te zijn en alles gaat ‘poko poko’. Beetje bij beetje. Maar in de praktijk van het dagelijks leven op Curaçao bleek dat er nog veel meer dingen anders gaan dan we hadden verwacht. 

Het begon al op het vliegveld. We gingen niet meteen naar ons huurhuis, maar konden verblijven in een appartement. Een prima upgrade, want op een matrasje in een leeg huis slapen leek ons niet geweldig. Toen we de volgende dag wel naar ons huurhuis gingen, was de kennismaking ook echt anders dan we hadden verwacht. We werden begroet door meerdere kakkerlakken. Niet van die kleintjes, maar echt joekels. In de dagen en weken erna kwamen er nog meer dieren op bezoek: salamanders die op muggenjacht zijn (inmiddels houden we van ze), vliegende mieren, veel kleine rode mieren en het hondje van de buren, waarvan we eerst vermoedden dat het een zielige straathond was.

De taal is ook anders. Heel veel mensen spreken hier Nederlands, maar hun taal is veel directer. Mensen vragen niet: “Kan je misschien de deur voor me open houden?”, maar kijken je vol liefde aan en zeggen dan: “Deur openhouden!” De zinnen zijn kort en compact. Ook de liefdestalen lijken hier anders. Mensen zijn heel fysiek. Je krijgt vaak een ‘brassa’ (knuffel) of een dikke kus op je wang als je mensen die je amper kent begroet. De sfeer is bijna overal op het eiland warm en vriendelijk. En de kledingstijl is fenomenaal. Iedereen ziet er, zeker op zondag, piekfijn uit.

Eén ding is niet veranderd. God is nog dezelfde God. En het voelt bijzonder om ook aan de andere kant van de wereld diezelfde God te ontmoeten. Hem aan het werk te zien tijdens kerkdiensten. Te horen hoe ook hier mensen God beleven als de echte bron van rust. Dat mantra: “op Curaçao is alles anders” roepen we vaak als we schrikken van hoe dingen hier gaan, zodat we er om kunnen lachen en rustig worden. Maar onze échte rust vinden we bij God. Hij is onze vaste rots in ons soms wat wiebelige leventje hier.

Dominee Sijmen Reehoorn

Lees ook

Columnist en dominee Pieter Both over de parallellen tussen sporten en geloven: ‘Je moet trainen om te blijven geloven’