Columnist Sijmen Reehoorn geniet van zijn veelzijdige werk als dominee: ‘Zondagochtend vormt voor mij het hoogtepunt’

HARDERWIJK Als je weleens een vacaturetekst voor een dominee hebt gelezen weet je wel dat werken in de kerk veelzijdig is. Kerken zoeken dominees die goed zijn met jongeren én ouderen, die goed kunnen preken én actief zijn op sociale media, die goed kunnen organiseren én goed kunnen luisteren, die empathisch zijn én humor hebben en tot slot is het een pre als je grafisch handig bent, zodat je kerstkaarten voor de gemeente kunt ontwerpen.

Hoewel niemand aan al die eisen kan voldoen, zegt dit wel iets over de veelzijdigheid van het werken in de kerk. De afgelopen weken waren mijn werkzaamheden zo uiteenlopend dat ik me opnieuw realiseerde hoe bijzonder mijn baan is. Ik ben een weekend lang weggeweest met jongeren in een kampeerboerderij en heb daarbij uiteraard weinig geslapen en veel lol gehad. Enkele dagen later was er een gemeentelid overleden en heb ik meegeleefd met het gezin en hun vader begraven. Op dat moment bewoog ik juist mee in rouw en verdriet. Weer wat dagen later stond ik met accuboor in mijn hand houten kerststallen in elkaar te zetten voor een kerstmarkt. Even later kroop ik achter mijn laptop zitten en toverde ik een digitale flyer tevoorschijn. De volgende ochtend was ik bij 80+’ers op bezoek die vertelden over hoe bijna al hun vrienden zijn overleden. Enkele dagen later spreek ik juist iemand die niet christelijk, maar toch grote vragen heeft over het geloof. Het is haast absurd hoe verschillend mijn werkzaamheden zijn.

In de kerk leven we met elkaar mee. Met vreugde en met verdriet. Met jong en met oud. Het is een gemeenschap waar natuurlijk lang niet alles “pais en vree” is, maar wel een groep mensen die elkaar helpt. Ik vind het bijzonder om te mogen werken met mensen van zulke verschillende leeftijden en omstandigheden. Om zo dichtbij te komen in vreugde en verdriet. Om al die persoonlijke verhalen te horen van hoe mensen leven met God. Hoe zij vorm geven aan hun geloof.

Zondagochtend vormt voor mij dan het hoogtepunt. Dan komen al die mensen met hun eigen verhalen samen in één gebouw. (Of ze blijven vanwege gezondheidsklachten thuis en doen digitaal mee). We richten al onze harten en ogen op God en zingen liederen voor Hem. En dan is het aan mij om al die persoonlijke verhalen te verbinden aan het grote verhaal van God zoals we dat kunnen lezen in de Bijbel. Dan mag ik al die mensen tegelijkertijd toespreken en bemoedigen: dat God voor al die mensen een liefdevolle Vader is. Dat Jezus het licht heeft gebracht in deze donkere wereld. Ben je benieuwd hoe al die werkers in de kerk dat doen? Bezoek dan een kerk tijdens kerstavond!

Sijmen Reehoorn

Lees ook

Columnist Sijmen Reehoorn kijkt terug op zijn eerste begrafenisdiensten: ‘Dichtbij de dood zie je veel van het leven’