
Columnist en missionair werker Sijmen Reehoorn staat in 2025 voor een aantal grote veranderingen: ‘Durf het bijna niet te vertellen’
30 maart 2025 om 12:00 ColumnHARDERWIJK 2025 is voor mij een jaar met grote veranderingen. Eind juni ga ik trouwen en na de zomervakantie laten we samen Harderwijk achter ons. Harderwijk verlaten is op zichzelf al een grote verandering. Sommige inwoners van Harderwijk vinden Ermelo en Hierden al de andere kant van de wereld...dan durf ik bijna niet te zeggen dat wij vertrekken naar Curaçao!
Curaçao is een prachtig eiland met geweldige stranden, gekleurde huizen, lekker eten en fantastische snorkelplekjes. Wat dat betreft is het geen straf om die kant op te gaan. Tegelijkertijd is het een eiland met veel armoede en criminaliteit. Het contrast tussen rijk en arm is groot. Het ene moment rijd je langs Instagramwaardige stranden met palmbomen, het andere moment tussen bijna ingestorte kleine huisjes waar meerdere gezinnen samen in verblijven.
Wat ons trekt aan Curaçao is niet zozeer het warme klimaat (we vinden 25 graden wel warm genoeg en het is daar elke dag warmer), niet zozeer de prachtige stranden en ook niet de geweldige binnenstad. Wat ons trekt zijn de inwoners van het eiland. De verbinding met de mensen. En natuurlijk, dat geef ik eerlijk toe, het is ook gewoon een mooi avontuur!
Begin dit jaar zijn we tien dagen op Curaçao geweest om kennis te maken. Het is bijzonder om te voelen hoe verbonden we raakten met de inwoners van het eiland. Enkelen hadden we al online ontmoet, maar als je dan op het vliegveld wordt verwelkomd met een bloemetje, als er bij elke kennismaking weer zelfgemaakte hapjes zijn en als mensen zo hun hart met je delen, dan voelt dat wonderlijk.
Ik denk dat die verbinding niet alleen komt door hun liefdevolle gastvrijheid, maar ook doordat we in dezelfde God geloven. Ze zochten op Curaçao een nieuwe voorganger voor de Emmakerk, en dat mag ik worden. Ik vind het echt bijzonder dat mensen aan de andere kant van de wereld dezelfde Bijbel lezen, dezelfde God aanbidden en hetzelfde geloven. Voor hen is God ook hun Vader. En dat maakt ons familie.
In het bijzonder was dit voelbaar tijdens de kerkdiensten die ik mocht leiden. Het is echt gaaf om samen liederen te zingen die we allebei kennen. Om samen meer over God te ontdekken. Na de kerkdienst was er een heerlijke lunch. Antilianen en Nederlanders zaten samen in groepjes te eten en te kletsen. Het voelde als een nieuw thuis. En dat zo ver weg.
Sijmen Reehoorn, missionair werker De Regenboog, sijmenreehoorn@hotmail.com

















