Nieuwe columnist Jos Schuring noemt Harderwijk sinds de winterjassenactie Het lieve stadje: ‘Een prachtgebaar’

HARDERWIJK Als Haarlemmer leerde ik acht jaar geleden mijn huidige echtgenote kennen. De leukste vrouw op aarde is geboren en getogen in Harderwijk. Al snel viel me op hoe mensvriendelijk het lieve stadje is. Het gemeentehuis heet hier heel fraai Het Huis van de Stad. Iets voorbij de balie voor paspoorten is de foyer van de bibliotheek waar taalmaatjes hun best doen en mensen samen gratis koffiedrinken. De burgemeester heeft een scherp oog voor de minder goed bedeelden. Dat is zeldzaam voor een bestuurder van de VVD. Dat is niet mijn partij, maar ze heten daar niet allemaal Yesilgöz. Er zijn dus ook sociale liberalen.

Het lieve stadje koestert haar erfgoed op niet alledaagse wijze. Het voormalige stadhuis op de Markt met die zo kenmerkende neoclassicistische gevel is nu een prachtig verbouwde popschool. Aan de rand van de stad waar ooit de krijgsmacht de sfeer bepaalde, staat de Mess. Dat is een lekker rommelig, maar sfeervol pand dat voortdurend zindert van culturele activiteit. Daarachter wonen achthonderd nieuwe Nederlanders die warm worden bejegend door de bestuurders en de meeste inwoners van het lieve stadje. Dat bleek ook toen begin juli maar liefst honderdvijftig mensen met elkaar in gesprek gingen over Gaza. In de Plantagekerk vonden christenen, moslims, joden en politici elkaar in het delen van het verdriet dat de Palestijnen al bijna twee jaar gevangenhoudt. Mij kwam ter ore dat deze avond een vervolg krijgt met een meer culturele invalshoek om mensen ook met film, muziek en dans te verenigen.

Het siert Harderwijk enorm dat een gesprek over Gaza zoveel mensen trekt en niet verzandt in polarisatie. Verdraagzaamheid staat door populisten en hun rabiate inzet van sociale media zwaar onder druk. Harderwijkers tonen zich echter veelal empathisch en tolerant. Dat blijkt ook uit het regenboogzebrapad bij parkeergarage De Houtwal. Een niet te missen uiting van steun aan mensen die zich niet identificeren met heteroseksuele of cisgender normen. De gemeente voert daarvoor al acht jaar een actief beleid met ondersteuning van een zestal inwoners die samen de Regenboogambassadeurs vormen.

Niet alleen mijn geliefde heeft me verrast, ook als relatief nieuwe Harderwijker ben ik nog steeds aangenaam verbaasd over de vriendelijkheid en de saamhorigheid die ik hier voel. Jaren geleden al zag ik vlak voor kerst in de bomen van het Plantagepark winterjassen hangen voor mensen die er niet zo warmpjes bij zitten. Een prachtgebaar. Sindsdien noem ik Harderwijk het lieve stadje.

Jos Schuring

Lees ook

Nieuwe columnist Arian Foppen hoort bij de importlingen van Harderwijk: ‘Dat is het huis waar je opa geboren is’