Columnist en binnenvaartdominee Dirk Meijvogel ziet een parallel in zijn werk en het geloof: ‘Varend op waterstand’

HARDERWIJK Schreef ik in januari over het hoge water op de rivieren met alle gevolgen van dien; momenteel is het precies het tegenovergestelde. Het water op de rivieren is zeer laag. Onze rivieren (Rijn, Maas, IJssel) zijn regenrivieren. En door lange aanhoudende droogte, zakt het waterpeil van de rivier. Bedenk dat het verval vanaf Basel tot aan Rotterdam zo’n 260 meter is. Dus als er geen water meer aangevoerd wordt, loopt de rivier leeg. Dit heeft grote gevolgen voor de binnenvaart.

Immers, je kunt maar een beperkte hoeveelheid vracht meenemen vanwege de diepgang. Om te bepalen hoe diep je kunt varen, zijn er langs de Rijn meetpunten aangebracht. Pegels noemen we die. Elke pegel staat weer op een bepaalde hoogte in het water. Met een kleine omrekening weet de schipper dus hoe diep het water bij die betreffende plaats is. Het meest ondiepe gedeelte van de reis, bepaalt dan hoeveel lading je mee kan nemen vanwege de diepgang van het schip. Je wilt immers zoveel mogelijk meenemen. Dit noem je varen op waterstand.

Alleen moet je vaak de waterstand van enkele dagen later weten. Je moet er immers nog naar toe varen. Dan moet je uitgaan van de voorspelling. Dit is altijd een beetje onzeker. En dan komt het aan op ervaring en lef. Hoe diep durf ik te gaan. Het gevaar van vastlopen is aanwezig. Dan ben je verder van huis. Dat betekent keuzes maken.

Varen op waterstand heeft wat weg van het geloof. De bijbel nodigt ons uit om op Jezus te vertrouwen. Hij maakt zich bekend als de weg, de waarheid en het leven. ‘Je bent pas echt gelukkig als je op Mij vertrouwt’, zegt Hij. Maar hoe weet ik dat nu zeker? Stel toch dat het allemaal niet waar is. Stel toch dat het helemaal anders is. Het is uiteindelijk toch best een heel bijzonder, bijna ongeloofwaardig verhaal. Zijn leerlingen hadden het er ook vaak moeilijk mee. Met als dieptepunt dat Hij opgepakt werd, gemarteld en gedood. Ineens stort alles in. Je hoop, toekomst, zekerheid, alles! Blijkt het een grote fantasie geweest te zijn.

Totdat het Pasen werd. Enkele dagen later. Het graf blijkt leeg te zijn. Jezus is er niet meer. Nee, niet meer in het graf. Hij is nu overal tegelijk. Hij is opgestaan en heeft de dood verslagen. Ineens vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Als dat toch werkelijk zo is, dat de dood geen definitief einde meer is. Maar een poort naar een gelukkige toekomst met elkaar. Een poort waarbij je tegen elkaar kan zeggen: ’Tot ziens’. Dan wil ik dat ook. Dan durf ik die gok te nemen. Varend op waterstand.

Dirk Meijvogel

Lees ook

Binnenvaartdominee Dirk Meijvogel legt uit hoe zijn week eruit ziet op de wateren: ‘Altijd onderweg, net als de schipper zelf’