Column Dirk Meijvogel: Het water staat tot aan de lippen

De eerste weken van januari begonnen met zeer hoog water op de rivieren. Met name de Rijn en de Maas en later ook de IJssel. Ze kampten met hoge waterstanden vanwege de vele regen die gevallen is in Zuid Duitsland en in de Ardennen. De rivieren zijn altijd in beweging en hoog en laag waterstanden zijn normaal. Maar eens in de zoveel jaar zijn de waterstanden extreem hoog. Dan staat het water zogezegd tot aan de lippen.

Dan beginnen dorpen en steden aan de rivier zich terecht zorgen te maken. Hoe veel kan het water nog stijgen voordat het overstroomt? Voorzorgsmaatregelen worden genomen. Zandzakken worden gevuld. Veel kan er voorspeld worden, maar het blijft spannend en onzeker.

Voor de binnenvaartschipper ook een zeer spannende tijd. Een hoge rivier stroomt hard. Soms zelfs acht of negen kilometer per uur of zelfs meer. Dat betekent als je in stroom vaart, vol gas op de motor. Je vliegt door het water, maar ziet zeer langzaam de wal aan je voorbij gaan. Het is oppassen met sturen, want stuur je teveel over stroom zit je in een mum van tijd aan de andere oever. Of erger nog: tegen de pijler van een brug.

Voor stroom is het weer heel anders varen. Je ziet de bomen en huizen aan je voorbij vliegen. Maar het water lijkt haast stil te staan. Je moter staat zo langzaam mogelijk maar moet wel enige vaart geven omdat je anders niet kunt sturen. Dan is er weer het gevaar om ‘uit de bocht’ te vliegen. En het is moeilijk om af te stoppen, want het water stuwt je voort.

Zo’n hoge rivier is indrukwekkend en bijzonder mooi om te zien. Maar tegelijk zo bedreigend en gevaarlijk.

Misschien voel je zelf al de beeldspraak in je eigen leven. Dat het water je tot aan de lippen staat. Ik heb het ooit zelf eens letterlijk gehad. Ik was als tiener garnalen aan het vissen in mijn geboorteplaats Katwijk. Liep in een waadpak door de zee. Kwam in een geul terecht waardoor het water mij letterlijk aan te lippen stond en het waadpak vol stroomde. Ja, dan ga je wel bidden. Maar het kan ook figuurlijk. Het gaat niet zo goed met je. Het leven is je teveel geworden en je redt het niet meer. Het water staat te hoog. Tot aan je lippen en het stroomt hard waardoor je kopje onder dreigt te gaan. Helpt het dan om te bidden? Weet ik niet zo goed. Wel denk ik bij het bidden dan aan dat lied: Je draagt het niet alleen.

Ds. Dirk Meijvogel
binnenvaartpredikant

Lees ook

Columnist en dominee Julius de Graaf las vol verbazing onderzoek over zingeving: ‘Het is een voortdurende reis’