Afscheid na tien jaar Hierden; teamspeler Stefan Jansen zwaait af met kampioenschap: ‘Ik ben ook blij dat ik de keuze heb gemaakt’

HIERDEN De derby tegen Nunspeet was de laatste wedstrijd van Stefan Jansen in het eerste elftal van Hierden. De dertigjarige middenvelder uit Harderwijk kreeg in de 87e minuut een publiekswissel en kijkt terug op een mooi afscheid. „25 jaar heb ik elke zaterdag op het voetbalveld gestaan en dat gaat nu niet meer gebeuren.”

Marco Jansen

Het kampioenschap werd een week eerder al behaald zonder te spelen, maar werd zaterdag op sportpark Mheenzicht uitbundig gevierd. De supporters hielden een sfeeractie met een groot spandoek en er was vuurwerk. „Supermooi gedaan, er was ook veel volk en dat gaf wel een beetje kippenvel bij het oplopen. De kinderen mochten ook mee het veld op, dat heeft ook wel wat. Het was leuk en goed geregeld.”

De wedstrijd ging er voor Nunspeet nog wel om, door de kans op de derde periodetitel. De bezoekers scoorden ook al snel door Asse Visscher, maar clubtopscorer Paul van Prehn (22 goals) draaide met twee goals nog voor rust de verhoudingen om: 2-1. Ook was er een onderbreking van een kwartier. „Adi Draganovic liep het eerste halfuur al een beetje te provoceren en toen wij scoorden was hij betrokken bij een opstootje voor onze bank. Toen kreeg hij een rode kaart en nadat we een minuut of tien naar binnen zijn geweest, konden we weer door en gebeurde er weinig meer.”

Lees ook

vv Hierden krijgt KNVB Arag fair play certificaat: tijd en aandacht voor scheidsrechters

 

PUBLIEKSWISSEL

Vlak voor tijd werd Jansen naar de kant geroepen en vervangen door Rik Boonen. „Een mooi moment met veel applaus en het publiek scandeerde mijn naam. Dat was leuk, maar ik had niet echt emotie. Ik ben daar heel nuchter in, al heb ik 25 jaar op voetbal gezeten en is het niet meer spelen op zaterdag wel een dingetje. Maar ik ben ook blij dat ik de keuze heb gemaakt. Ik heb er lang over nagedacht, de verplichtingen was ik een beetje zat. Vorig jaar twijfelde ik al, maar besloot nog door te gaan omdat de trainer (Bert van Hunenstijn) bleef. Ik heb veel last van mijn linkerenkel, daar kreeg ik begin van dit seizoen een trap tegen. Ik moet elke keer tapen, dat is nooit echt goed hersteld. Als ik mijn bed uitstap, is het pijnlijk, maar dat trekt in de loop van de dag weer weg.”

INGELIJST SHIRT

De kampioensschaal werd uitgereikt op het veld door Kees Klaassen en Rinus Dooijeweerd en de selectie ging nog met een rondje op de kar door Hierden, waarna het feest werd voortgezet in de kantine tot 22.00 uur en tot in de late uurtjes in de stad. Jansen kreeg een ingelijst shirt van zijn werkgever en sponsor van Hierden, Gerrit van den Berg sloopwerken en asbestsanering. „Dat shirt krijgt een mooi plekje ergens in huis. Ik ga doordeweeks wat hardlopen en genieten van mijn gezin. Ik heb een zoontje van twee en er is in juli een tweede op komst.”

Jansen zal herinnerd worden als een echte teamspeler. „Ik was een hardwerkende voetballer en af en toe ook een beetje gemeen. Ik heb regelmatig een kaartje gepakt. Dat was dan vaak om de toon te zetten en het team op sleeptouw te nemen. Ik denk dat ik het daarvan moest hebben, hard werken en veel energie erin stoppen. Als middenvelder scoorde ik gemiddeld vijf of zes doelpunten in een seizoen. Dit jaar heb ik nog niet één keer gescoord. Ik kon op meerdere posities spelen en de tweede helft van het seizoen ben ik op rechtsback gezet in een 5-3-2-systeem. Ik denk dat ik daar een goed halfjaar heb gedraaid.”

Publiekswissel kort voor tijd. - Gerrit Boonen

VEEL BEREIKT

De dertigjarige Harderwijker kijkt na tien seizoenen in het eerste van Hierden onderbroken door twee jaar VVOG terug op een mooie carrière. Hij werd in 2017 en 2024 kampioen, verloor vorig jaar de finale van de nacompetitie tegen DOS’37. Hij won een nacompetiefinale tegen ESA en verloor een finale om promotie tegen Elburger SC. In 2016 promoveerde hij met VVOG in Emmen naar de derde divisie. Jansen scoorde als invaller in het thuisduel met DOVO. ,,Ik kwam erin samen met Thomas Vossebelt, we stonden 0-2 achter en toen draaide het hele spelletje. Die goal was mijn hoogtepunt. Ik koos er op mijn negentiende voor om het hogerop te proberen bij VVOG. Het eerste seizoen heb ik niet bijzonder veel gespeeld, ik ging van de tweede klasse naar de hoofdklasse. Maar het tweede jaar had ik een basisplek en heb ik veel gespeeld.”

Toch koos hij om terug te keren bij Hierden. „Dat is mijn clubje, ik ben gewoon teruggegaan om de gezelligheid. Ik heb veel bereikt en heb veel promoties meegemaakt, maar ook twee degradaties. In de nacompetitie tegen Owios voordat ik naar VVOG ging en twee seizoenen geleden. Dat houd je toch bij een club als Hierden. Het is een tweede klasse-club in een klein dorp. In de eerste klasse draaiden we onderin mee en in de tweede klasse bovenin. Het is hartstikke mooi om een uitschieter te maken met een kampioenschap naar de eerste klasse. Niet iedereen had dit van tevoren verwacht. Er waren veel spelers gestopt en de doelstelling was bij de eerste zes eindigen. Het was een zware competitie, met veel teams die uit de eerste klasse kwamen. Wij hebben daar heel goed in meegedraaid. Zo afsluiten, dat kan niet beter.”

Lees ook

Hierden kampioen met hulp van Horst; trainer Bert van Hunenstijn vertrekt met hoofdprijs op zak naar Sparta Nijkerk