Woonwagenbewoners Harderwijk voelen zich serieus genomen door gemeente

HARDERWIJK Wat 3,5 jaar geleden begon als een actie van woonwagenbewoners voor meer standplaatsen, heeft geresulteerd in een toezegging van de gemeente voor 65 tot 85 nieuwe standplaatsen. Onderzocht wordt of de locatie Kleine Mheenweg in Hierden, waar vroeger het grote kamp was gevestigd, nu ook weer geschikt is. Maar ook wordt uitbreiding van de kleine kampjes niet geheel uitgesloten.

,,We zijn echt goed ontvangen door de gemeente. Harderwijk is één van de voorlopers in het meedenken en de samenwerking met ons’’, zeggen Dolf de Jonge, Lammert de Ruiter en Leida Mandemaker. Zij zijn het bestuur van de HVWC, de nog jonge Vereniging tot Behoud van de Woonwagencultuur Harderwijk, met ruim driehonderd leden. 

GELIJKWAARDIG De tevredenheid over het goede contact is opmerkelijk. Vroeger, en dat gaat tot eeuwen terug, werd de verstandhouding tussen woonwagenbewoners en overheid gekenmerkt door wantrouwen en over en weer. ,,We voelen ons nu gelijkwaardig’’, zeggen de bestuursleden. Ze zijn vooral te spreken over het contact met wethouder Jeroen de Jong. ,,Eentje die zijn woord houdt, duidelijke taal praat en die makkelijk te benaderen is. Hij is bereikbaar als we hem nodig hebben, we kunnen hem zo bellen. Ook hebben we fracties bij ons in de wagen uitgenodigd. We voelden ons gesteund om bij de commissie Ruimte in te spreken. We worden serieus genomen.’’ De wethouder zelf: ,,Na de protestactie hebben we elkaar ontmoet. Zij voelden zich niet gehoord. Ons contact is heel open. De hele gemeenteraad staat ook open voor hen. We mogen ze niet anders behandelen dan andere burgers. We onderzoeken de voor- en nadelen van een nieuw kamp in Hierden. Want dat was historisch gezien al hun plek.’’

Harderwijk heeft zes woonwagenkampjes met in totaal 56 standplaatsen. Dat is al zo sinds het grote woonwagenkamp in Hierden halverwege de jaren tachtig van de gemeente moest verdwijnen. Families werden verspreid over verschillende kleine kampjes in Harderwijk en de regio. ,,We missen elkaar en de jeugd moest noodgedwongen in een huis’’, zeggen de woordvoerders.  Er werden voor de jonge generatie tot nu toe geen nieuwe standplaatsen bijgebouwd, zoals dat bij woningbouw wel het geval is. Dit ‘uitsterfbeleid’ zoals dat heette, is nu omgeslagen naar de officieel erkende ‘Woonwagencultuur’ en staat zelfs op de Werelderfgoedlijst.

,,Hoewel onze cultuur altijd zal blijven bestaan, is er wel veel veranderd. We hebben geen achterstandspositie meer. De jeugd is geschoold. Ze hebben eigen bedrijven, een baan of werken als zzp-er’’, zegt Lammert. Die eigen cultuur betekent vooral: het bij elkaar willen leven van families, die van oudsher sterk betrokken zijn met elkaar en elkaar verzorgen. Reinheid en de schoenen uit in de wagen zijn vanzelfsprekend. Tussen de 120 en 150 jongeren willen een wagen of weer terug naar het kamp. ,,Procentueel dus een langere wachtlijst dan voor een woning’’, zegt Lammert.

Mieneke Braakman