Timo geeft stokje als stadsdichter van Harderwijk door aan Marijn: ‘Schrijven is voor mij het doorgeven van een cadeautje’

HARDERWIJK Ze zijn allebei geboren in Harderwijk, goed met woorden en erg trots op ‘hun’ Hanzestad. De één heeft net drie jaar gedichten geschreven voor en over Harderwijk en Hierden, de ander gaat dat nu doen. Timo Verbeek droeg zijn stadsdichtersstokje en sjerp op 2 februari over aan Marijn Brandsen.

Marja Stienstra

Een stadsdichter schrijft gedichten over dingen, gebeurtenissen en bijzondere bijeenkomsten in zijn/haar woonplaats. Dit kan hij doen uit eigen beweging, of op verzoek van een inwoner, instantie of vereniging. Het is een ceremoniële functie, die in Harderwijk gepaard gaat met het dragen van een blauw-gele sjerp bij officiële voordrachten. De 36-jarige Marijn is de achtste stadsdichter van Harderwijk en Hierden. Hij volgt Timo Verbeek op, die op 22-jarige leeftijd begon en hiermee de jongste stadsdichter van Harderwijk en zelfs een tijdje van heel Nederland was. 

KLEIN WERELDJE

Hoe word je eigenlijk stadsdichter? Timo: ,,Het is best een klein wereldje, waarin men elkaars werk kent. Toen de dichter voor mij stopte (Henk Ruiter), gaf hij aan dat er een open sollicitatie was en raadde me aan om hier aan mee te doen. Ik heb toen werk ingestuurd en uiteindelijk werd ik, na meerdere ronden, verkozen tot stadsdichter.”

Bij Marijn ging het anders: die werd voorgedragen door het bestuur van Stichting Stadsdichter Harderwijk aan het college van burgemeester en wethouders van Harderwijk. ,,Ik dichtte altijd al, maar durfde mijn gedichten nooit naar buiten te brengen”, vertelt Marijn. ,,Een collega van mij las mijn werk en zei: dit moet jij gaan uitbrengen. Maar dat vond ik nog wel een drempel hoor. Toch heb ik het met behulp van anderen gedaan en in 2023 is mijn eerste dichtbundel Meer dan niks bijzonders uitgekomen.”

Marijns eerste officiële optreden als stadsdichter was bij de opening van het Geboortebos in Hierden. - Credit

TROTS

Voor beide heren geldt dat ze erg van dichten houden en het leuk vinden om mensen te raken met woorden. Stadsdichter ben je immers niet alleen voor jezelf, maar voor iedere inwoner. Daar zijn ze het unaniem over eens. Ze zijn bovendien trots op hun geboortestad, die zo veel geschiedenis ademt en waar de visserscultuur van weleer nog voelbaar is. De stad die zo mooi tussen water en bos ligt en waar zoveel diverse culturen bijeenkomen.  

Marijns eerste optreden als stadsdichter was op 15 februari ter ere van de opening van het Geboortebos in Hierden. Daar krijgt iedere nieuwgeborene in Harderwijk en Hierden een eigen boom, als symbool van groei, hoop en een groene toekomst. ,,Als stadsdichter is het de uitdaging om voor iedereen begrijpelijk te zijn. Je wilt toegankelijk zijn, omdat je iets wil geven aan de mensen. Ik houd ervan om mensen met simpele woorden te raken en verwonderen.” 

Lees ook

MESS in Harderwijk decor voor installatie nieuwe stadsdichter door wethouder Pijnenburg

 

ALLEDAAGSE DINGEN

Met zijn woorden wil Marijn ‘cadeautjes’ doorgeven aan de inwoners van Harderwijk en Hierden. Hij haalt zijn inspiratie uit alledaagse, kleine dingen waarover hij zich verwondert. ,,Het hart van de stad is erg groot, maar als je dat in kleine stukjes breekt, dan ontstaan er mooie verhalen die ik graag wil delen. Zo liep ik in een decembermaand langs de boom in het Plantagepark, die toen mooi verlicht was. Ineens schoot in mijn gedachten dat de boom als een verlichtend voorbeeld diende. Ik probeer mijn verwondering meestal snel in woorden te vatten. Als een gedicht eenmaal staat, dan staat het en verander ik er eigenlijk zelden nog wat aan.”  

KWETSBAARHEID

Eén van de gedichten uit Marijns bundel gaat over zelfacceptatie. Marijn kampt met een eenzijdige verlamming en vergelijkt zichzelf in het gedicht met een gebarsten kruik die volmaakt is, ondanks zijn beperkingen. ,,Iedere dag weer ervaar ik de kracht van kwetsbaarheid, die bij mij zichtbaar en soms ook hoorbaar is. Ja, ik heb hierdoor extra uitdagingen die een ander niet heeft. Maar ik zie het ook als een kracht. Ik kan er makkelijker door ‘connecten’ met mensen en dat geeft dan weer inspiratie voor mijn gedichten.”

TUSSEN DE GRAVEN

Timo is dankbaar dat hij stadsdichter heeft mogen zijn en had het niet willen missen. ,,Ik kwam op plekken waar ik anders niet gekomen zou zijn en heb mensen leren kennen die ik anders nooit tegen gekomen zou zijn. Het gedicht dat ik heb voorgedragen bij de herdenking van de twee brandweermannen die in 1998 omgekomen zijn tijdens hun werk, is daar een treffend voorbeeld van. De gesprekken met nabestaanden en het voordragen van mijn gedicht tussen de graven, dat heeft veel indruk op me gemaakt.” 

Kan men als stadsdichter - een publieke functie - nog over straat? ,,Je wordt wel sneller herkend en aangesproken”, vertelt Timo lachend. Hij droeg een gedicht voor bij de aanstelling van de nieuwe burgemeester van Harderwijk: een evenement waar veel mensen bij aanwezig waren. Die aandacht vindt Marijn nog wel onwennig, maar houdt hem niet tegen om zijn liefde voor Harderwijk met anderen te willen delen. De komende drie jaar zal hij met een nieuwe, frisse blik naar de stad kijken en haar inwoners verrassen met cadeautjes.    

De stadsgedichten van Timo en Marijn zijn te lezen op www.stadsdichterharderwijk.nl. Leuk detail: één van Timo’s gedichten is in Harderwijk te vinden en gaat over de stadsmuur (aanplakzuil voor restaurant Lef & Co).