Bijzondere lente

De wintermaanden van dit jaar hebben we alweer gehad. De blijde lente met veel zon, krokussen en gele narcissen is weer gekomen. Ja, de bloemen bloeien, zelfs in deze vreselijke wereld, met oorlog. Oekraïne wordt totaal aan gort geslagen. Hoeveel doden, hoeveel vluchtelingen er zijn? We worden er via de televisie iedere dag mee geconfronteerd.

Eén keer per dag de nieuwsberichten kijken is wel voldoende voor mij. Ik moet toch weten hoe het met al die vluchtelingen is en gaat. Maar te veel kijken heeft geen nut. Ik houd dat tenminste niet vol, word er alleen verdrietig van. En van mijn verdriet wordt het ook niet beter.

Wat me ook raakt en verwondert? Dat is de grote hulpvaardigheid in Europa en in Nederland. Giro 555 waar op één dag 106 miljoen werd opgehaald. De collecte in onze kerk voor Oekraïne bracht 7000 euro op. Dat is volgens mij nooit eerder gebeurd. En alle hulp die links en rechts geboden wordt, de kleinere, losse acties voor hulpgoederen, kleding en medicatie. Dat is bijzonder en indrukwekkend.

Eén van mijn dochters en haar man kennen een aantal mensen in Oekraïne. Met hun kerkelijke gemeente hebben ze al jaren contact met een kerk in Chmelnitsky, wat ergens tussen Kiev en Liviv ligt. Voor deze oorlog werden over en weer jaarlijks al bezoeken gebracht. Daardoor zijn ze nu natuurlijk nog extra betrokken. Er zijn al verschillende gevluchte vrouwen met kinderen bij gemeenteleden thuis ondergebracht. Vorige week ging mijn schoonzoon nog met een vriend naar Polen om twee vrouwen en een kind uit Warschau op te halen.

De vrouwen waren ontzettend blij en emotioneel om ze te zien. Ze stonden met koffers in de hand en jas aan al op hen te wachten en wilden het liefst gelijk op weg. Maar de mannen wilden toch liever eerst wat eten en een nachtje rusten voordat ze weer terug reden. Dus gingen ze met elkaar verderop in de straat wat eten en daarna slapen.

De volgende morgen na het ontbijt, stonden ze zoals afgesproken om acht uur bij het hotel van de dames en begon de reis terug. Wat ze opviel waren de vele vrachtauto’s met een Oekraïens kenteken die richting Duitsland reden. In Duitsland haalden ze bij de Burger King nog wat fastfood. Toen ze daar hoorden dat de dames vluchtelingen waren, kregen ze hun eten gratis!

Ze zijn uiteindelijk goed en zonder ongelukken in Nederland aangekomen, waar de Magnolia inmiddels in volle bloei stond en hen als het ware verwelkomde. De ene dame is nu bij haar vriendin, de andere was met haar kind welkom bij een ouder echtpaar.

Betty de Wit