De tonnenman

Vandaag zou ik over de oorlog in de Oekraïne kunnen schrijven. De kranten staan er vol van en dat is logisch en terecht. Ik kies maar voor iets heel anders. Een leuk verhaal uit het verleden.

,,Meneer, meneer, wat zit er in die ton?!” De schelle jongensstem schalt over de straat. Mijn zoon zal een jaar of vijf zijn geweest toen hij die vraag aan de tonnenman stelde.

Iedere week kwam de man met zijn tonnenwagen aan de linkerkant van de straat om de tonnen te legen. Wij woonden aan de rechterkant en hadden al een wc. De aanleg van de riolering was in volle gang. Rechts van de straat was klaar, maar links kwam de aanleg maar moeizaam op gang. Vandaar de vraag van onze oudste zoon: ,,Meneer, wat zit er in die ton”? En de tonnenman zei heel gevat: ,,Sukelademelk seun!” Oftewel: chocolademelk jongen! Ik had veel plezier om dat antwoord.

Een tijd later mocht een achterbuurvrouw gewenst hebben dat het inderdaad sukelademelk was geweest. Die buurvrouw bewoonde een bovenhuis. En ook daar moesten de tonnen worden geleegd. Dat ging altijd goed. Iedere week een lege ton naar boven en een volle ton, met ontlasting naar beneden. Zo ging dat in die tijd.

Tot die keer, de tonnenmeneer zijn voet gleed van de traptrede en oh, grote ramp, de man viel met volle ton, van boven naar beneden van de trap. Die trap waarop een mooie loper lag. Op iedere trede met een koperen roede, op zijn plaats gehouden door aan beide kanten van die roede een stevig schroefoog. Anders een mooi gezicht. Maar nú?

De buurvrouw mocht willen dat er chocolademelk in die ton had gezeten. Hoe krijg je het ooit weer schoon? De hele traploper moest er af en op straat met emmers water en een bezem schoongeboend worden. Dan volgden nog de traptreden en beide zijkanten, waartegen alles omhoog was gespat. Ongelooflijk wat een bende en wat een werk.

Natuurlijk is het wel weer goed gekomen.

De buurvrouw verzuchtte: ,,De buiten deur moet voorlopig maar open blijven, wat een stank!”

Betty de Wit

 De 91-jarige Betty de Wit uit Harderwijk schrijft korte verhalen over haar belevenissen. Meer lezen van Betty? Koop haar boek ‘In Lockdown met de Kat’ bij de boekhandel of stuur een mailtje naar bettydewit1930@gmail.com