Columnist en dominee Christiaan Floor schreef een ‘simpele brief’ om liefdesjubileum te vieren: ‘Toch maar nederig jezelf zijn’
17 november 2024 om 12:00 ColumnHARDERWIJK Enkele weken geleden liep ik verdwaald door de winkelstraat. Op die dag was het precies een jaar geleden dat ik aan een meisje vroeg of ze mijn vriendinnetje wilde zijn. Haar antwoord maakte dit een bijzondere dag, een dag die voortaan door ons gevierd zal worden. ’s Avonds zou ik haar ophalen om samen iets leuks te doen. Maar ik kon natuurlijk niet met lege handen aankomen. Mijn oeroude mannelijke instinct werd aangewakkerd, ik zal haar verrassen met aan cadeau.
Daar liep ik dan, van winkel naar winkel; het was niet zomaar een straat, maar een betonnen jungle gevuld met oneindige mogelijkheden. Ik voelde me als een jager met te veel doelwitten. Uiteindelijk belandde ik op een veilige plek; de boekhandel. Hier kon ik mezelf oriënteren en mijn strategie herzien.
Daar, in de boekwinkel, vond ik het: niet een cadeau, maar wel een inspiratiebron voor mijn nieuwe plan. Een klein boekje, met grote gouden letters bedrukt: ‘Liefdesbrieven van aanzienlijke mannen’. Een duidelijke titel die precies omschrijft wat het boek bevat: Napoleon, Mozart, Henry VII en andere mannen wiens liefdesbrieven blijkbaar significant genoeg waren om eeuwen later in een boekje verkocht te worden. Mijn plan was nu duidelijk: ook ik zou een brief schrijven, en dit boek zou mij inspireren om de juiste woorden te vinden. In mijn achterhoofd speelde de gedachte dat, misschien, over tweehonderd jaar ook mijn brief in een verzameling van ‘Liefdesbrieven van aanzienlijke mannen’ zou staan.
Met volle moed begon ik aan de brief van Napoleon: “In het midden van mijn dagelijkse plichten, of ik nou aan het hoofd van een leger sta, of de kampen aan het inspecteren ben, mijn geliefde Josephine, jij bent alleen in mijn hart; je bezet mijn hoofd en vult mijn gedachten. Als ik van je wegtrek met de snelheid van een rivier, dan is het alleen om sneller bij jou terug te komen.”
Heftig hoor; zo romantisch ben ik niet, denk ik bij mezelf. Gelukkig lees je dan enkele zinnen verder de noodkreet van Napoleon: “Josephine, schrijf alsjeblieft eens een brief terug.” Ik lach en schrijf snel een simpele brief in mijn eigen woorden. Misschien ben ik geen aanzienlijke man die op poëtische wijze zijn liefde voor zijn vriendin kan beschrijven, maar ik vond wel een heel mooi houten bloemetje dat ik voor haar kon maken. En als ik ’s avonds met mijn simpele briefje en mijn zelfgemaakte houten bloemetje haar ophaal, geeft ze me een dikke knuffel. Toch maar nederig jezelf zijn dat werkt het best. Ik had het kunnen weten!
Christiaan Floor
