Columnist Gertie van Dijk-Vermeulen genoot onderweg van kleine dingen: ‘Alleen door het leven gaan is niet fijn’

HARDERWIJK Vorige maand fietsten mijn man en ik een prachtige route langs de rivier de Drau in Oostenrijk. Op een e-bike, 270 kilometer in zes etappes en af en toe een heuveltje op. Voor ons een hele tour, want onze achternaam is geen Van der Poel, maar als je boven was, was daar de voldoening. Net als het aankomen in het volgende hotel met weer een schoon opgemaakt bed. Wat kan je toch genieten van kleine dingen. Natuurlijk was er een einddoel, maar het dagelijks onderweg zijn gaf vreugde en voldoening.

Tijdens de fietstocht kwam bij mij de quote naar boven: ‘Niet het doel is de weg, maar de weg is het doel’. Al fietsend begon ik op deze zin te kauwen. Wat een waarheid bleek het te zijn. Het einddoel, een dorpje aan een meer, kenden we alleen vanuit de beschrijving en ach, dat duurde nog dagen voordat we daar waren. Onderweg was er veel te zien en we genoten van vergezichten en de zon op onze armen. We verbaasden ons over hoe stil het kon zijn, als we even pauze namen op een bankje langs de route. En hoe majestueus vlogen die grote vogels boven ons. Onderweg zijn…het gaf grote vreugde en aan het einde van de fietsdag ook wel een zeer achterwerk; een klein beetje leed.

Lees ook

Columnist Gertie van Dijk-Vermeulen kijkt na de vakantie uit naar de Vredesweek: ‘Hoop een ieder te zien bij de Walk of Peace’

 

Onderweg zijn…die gedachte bracht mij ook bij onderweg zijn door het leven. En dat heeft overeenkomsten met fietsen langs de Drau. Je gaat in de morgen op pad en weet een beetje hoe de weg zal gaan, maar hoe het werkelijk zal zijn, welke heuvels, hoe het fietspad en wat je kan tegenkomen die dag…je weet het niet.

Je fietst in de zon, maar er zijn ook wolken; het kan zomaar gaan regenen. En de kans op een lekke band is ook niet uit te sluiten. Onderweg door het leven is het eigenlijk net zo. Je hebt in gedachten een beetje een weg uitgedacht, maar hoe het werkelijk zal gaan, is iedere dag weer onbekend. Natuurlijk heb je een stip aan de horizon, maar ach, die is nog ver. Het is fijn als je onderweg mag genieten van wat er op je weg komt en bovenal van wie er op je weg komt. Want alleen door het leven gaan is niet fijn.

Lees ook

Columniste Gertie van Dijk-Vermeulen heeft haar bedenkingen bij het begrip bestaanszekerheid: ‘Leven kan ineens anders zijn’

 

Aan het begin van de Bijbel staat al dat het niet goed is als de mens alleen is. Onderweg door het leven is het fijn als je een reisgenoot hebt; een partner of een goede vriend. Je kunt met die ander alles samen delen. Want ook de levensweg kent heuvels en dalen en zijn er dagen met volop zon, maar ook met regen en tegenwind en dan is het fijn als je er niet alleen voorstaat. En dan komt toch het eind in zicht. Wat is het fijn als je onderweg steeds heb mogen ervaren dat ook die Grote Ander met je mee is gegaan en aan het einde op je wacht.

Gertie van Dijk-Vermeulen, verbonden aan de PGHarderwijk