Laura (30) lijdt ondraaglijk en vraagt met verplaatste sponsorloop aandacht voor lotgenoten: ‘Luister beter naar de klachten van vrouwen’

HARDERWIJK Altijd pijn, geen zicht op een juiste behandeling - voor Laura uit Harderwijk, is het leven veranderd in ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Haar lichaam lijkt de strijd op te geven en dat heeft ook mentaal een enorme weerslag. Ze is pas dertig, maar ligt de meeste tijd op bed of op de bank.

Lang rechtop zitten doet enorm pijn, lopen lukt nauwelijks. En ze houdt geen medicatie meer binnen. Ja, om hopeloos van te worden. En dat is ze inmiddels. Met een sponsorloop vraagt stichting Voices for Women aandacht voor betere zorg aan vrouwen. De actie heet de Laura Loop en is, zoals de organisatie schrijft, ‘een stem voor al die vrouwen die te lang niet gehoord zijn’.

De eerste editie zou plaatsvinden op 10 januari 2026 in Harderwijk en draagt de naam van Laura. Haar verhaal staat symbool voor de stille strijd van talloze vrouwen met chronische pijn en onverklaarde klachten. Vanwege de winterse omstandigheden heeft de organisatie echter besloten om het evenement te verplaatsen naar zaterdag 24 januari.

De pijn begon in haar puberteit, met hevige menstruaties, extreme buikpijn en bloedverlies. Artsen vonden eerst niets afwijkends. Paracetamol, ibuprofen, fysiotherapie, een revalidatietraject – steeds weer dezelfde adviezen. Toch bleef de pijn terugkomen, elke keer heftiger dan voorheen. Later kwam reuma erbij, en pas jaren daarna volgde de diagnose endometriose en adenomyose. Endometriose is een chronische aandoening. Het weefsel, dat lijkt op weefsel dat de binnenkant van de baarmoeder bekleedt, bevindt zich dan op verschillende plekken in het lichaam en geeft een ontstekingsreactie. In Laura’s geval in haar buik, baarmoeder, long, rectovaginaal, haar milt en nu ook bij het middenrif. 

DIAGNOSE 

,,Het duurde jaren voordat deze diagnose kwam”, zegt haar moeder Irma. ,,Dat is helaas niet uitzonderlijk bij vrouwen. Klachten worden vaak weggewuifd als stress of overgevoeligheid.” De pijn breidde zich uit. Laura onderging meerdere operaties: aan haar buik, haar long, haar blindedarm. Niet alles verliep goed. Volgens Laura en Irma raakten daarbij zenuwen beschadigd.

COCKTAIL

Om de pijn te verlichten kreeg ze medicijnen: oxycodon, pregabaline, hormoontherapie, slaapmiddelen. Telkens was er hoop, maar de bijwerkingen werden steeds erger. ,,Het werd een gevaarlijke cocktail”, zegt Irma. ,,Te veel middelen bij elkaar.” Waarschuwingen in haar dossier bleven onbesproken. Het was door behandelaars niet goed bijgehouden wat en hoeveel ze slikte. Iets wat vrouwen veel vaker overkomt, weet Laura inmiddels.

BIJWERKINGEN

Uiteindelijk verdroeg Laura niets meer. Al die medicijnen bij elkaar veroorzaakten ernstige bijwerkingen: uitslag, misselijkheid, hartkloppingen, slapeloosheid. Na een Lucrin-injectie ging het helemaal mis. Ze kreeg een longembolie. Zonder medicatie is de pijn onhoudbaar. Opereren is te riskant, revalideren te zwaar. Douchen, koken, slapen – alles is een opgave. Ze heeft een eigen appartement, maar komt er zelden. ,,Ik kan niet meer voor mezelf zorgen”, zegt ze.

SECOND OPINIONS

Samen met haar ouders zocht ze lang naar oplossingen. Ze vroeg second opinions aan – waaronder in Engeland - en probeerde nieuwe trajecten in academische ziekenhuizen. Een arts stelde een ketamine-infuus voor, bedoeld om de pijngevoeligheid te resetten. De eerste poging liep al meteen verkeerd af; haar lichaam weigerde en de behandeling werd gestopt.

Ondertussen gaat de wereld door, merkt ze. Vriendinnen krijgen werk, relaties, kinderen. Laura kijkt vooral mee via haar telefoon; ze kan niet meer aanhaken. Ze is opgeleid als fotograaf, maar bleek nauwelijks in staat om te werken. Haar lichaam liet het niet toe. Lang bleef ze hoopvol, tot het op was. ,,Ik wil dat de pijn stopt.”

EUTHANASIE 

Na een lange reeks behandelingen heeft ze onlangs euthanasie aangevraagd. Ze weet dat het traject zorgvuldig en langdurig is en dat het moeilijk is om een arts te vinden die het durft te begeleiden. Voor haar familie is het heel dubbel. Zij willen Laura absoluut niet kwijt, maar begrijpen ook hoe groot de opgave is. ,,Ze kan gewoon niet meer”, zegt Irma. Ze kan gewoon niet meer

HELPEN 

Via de Laura Loop hoopt Laura andere vrouwen te kunnen helpen. ,,Neem vrouwen serieus. Luister beter als ze hun pijn beschrijven en houd rekening met verschillen tussen mannen en vrouwen, bijvoorbeeld bij medicatie. Vrouwen hebben vaker last van bijwerkingen, en combinaties van middelen pakken bij hen soms anders uit.”

Laura uit Harderwijk heeft na een jarenlange strijd besloten om euthanasie aan te vragen: ,,Ik kan niet meer voor mezelf zorgen.” - undefined

BEWUSTWORDING 

Voices for Women wil met deze wandeltocht meer bewustwording creëren over vrouwengezondheid, met de focus op medicatiegebruik. Met de opbrengst van de loop kan de stichting passende zorg blijven bieden voor elke vrouw. Deelnemers kunnen zaterdag 10 januari 2026 meewandelen in Harderwijk, maar ook op een eigen plek en met een zelfgekozen afstand.

Kijk voor meer informatie op voicesforwomen.nl. Heb je vragen over endometriose of chronische pijn, praat met de huisarts of gynaecoloog. Hulp nodig? Bel 0800-0113 of kijk op 113.nl.

Lees ook

Vrouwen wandelen tijdens Laura Loop voor betere zorg: ‘Laura staat symbool voor duizenden vrouwen’