‘Bucky’ ging in drie jaar tijd 26 keer naar Oekraïne om leger te ondersteunen: ‘Ik wil niet mijn leven geven, het is niet mijn oorlog’

ERMELO Hij wil niet met zijn echte naam in de krant vanwege het werk dat hij doet in oorlogsgebied. Met zijn bijnaam Bucky wil de Ermeloër, die voorheen tien jaar in Harderwijk woonde, wel zijn verhaal doen. Hij is net terug van een trip van zestien uur rijden naar Oekraïne om daar een aantal auto’s naar toe brengen.

Bucky (zijn echte naam is bij de redactie bekend) maakt deel uit van een groep Europeanen die het Oekraïense leger ondersteunt. Hij heeft geholpen bij medische evacuaties in het oorlogsgebied, pick-up voertuigen en oude auto’s naar verschillende bataljons in de frontlinies gereden en trainingen aan het Oekraïense leger gegeven.

Een handjevol Nederlanders is betrokken. Het is vrijwillig en betaald werk om de Oekraïense bevolking te helpen. In maart 2022 is hij voor het eerst naar het land geweest. ,,Het begon met een vriend uit Engeland en een andere vriend uit Litouwen. Ik heb toen geholpen op bepaalde locaties bij de grens en in Oekraïne. Zo heb ik veel medisch materiaal verzonden via de trein en wat speciale wegen richting Dnipro. Het was niet makkelijk om materieel het land in te krijgen.”

ZOEKTOCHT

Hij omschrijft zichzelf als een kleine speler in een grote groep. ,,We hebben met een groep jongens voertuigen geleverd aan bataljons in Oekraïne en ik ben degene die de voertuigen zoekt in Europa. Deze zijn allemaal eigendom van privéverzamelaars. Veel van het materieel uit de Koude Oorlog uit de opslag van allerlei landen is al naar Oekraïne gegaan, maar er is meer materieel nodig. Mijn taak was het zoeken naar pantservoertuigen die ‘vergeten’ zijn door Defensie. Ik heb er één gevonden in Duitsland waar we wat mee konden. Ik kocht hem op bij de verzamelaar en verkocht de pantserwagen aan een bedrijf om het op te knappen. Zo gaat er meer materieel naar Engeland of Frankrijk voor herbouw en revisie en vervolgens wordt het doorverkocht naar privé-eigenaren in Oekraïne of aan het Oekraïense leger. Ook was er een burgerinitiatief dat door crowdfunding duizend euro had ingezameld en zo een pantservoertuig kocht voor een groep militairen van het Oekraïense leger. Het leveren van dit materieel is commercieel, maar ik heb er geen geld aan verdiend. Ik houd er zelf niets aan over. Alle verdiensten worden uiteindelijk gedoneerd. Een andere groep kon zo redelijk wat medisch materiaal kopen om een ziekenhuis in Pokrovsk te bevoorraden vlakbij de frontlinie. Met dank aan een Nederlands ziekenhuis is er medisch materiaal naar Oekraïne gebracht. Denk aan apparatuur om te opereren, camera’s waarmee ze in het lichaam kunnen kijken en tourniquets (drukverbanden) tegen het bloeden.”

,, Alle verdiensten worden uiteindelijk gedoneerd

Inmiddels is hij al 26 keer in Oekraïne geweest, maar het blijft voor hem steeds weer een aparte gewaarwording. ,,Dat komt doordat het een land in oorlog is. Vooral in 2022 merkte je dat overal. Er is (nog steeds) een avondklok en mensen waren zenuwachtig. Tegenwoordig is het normale leven in de grote steden wel weer teruggekeerd, maar je merkt nog steeds de dreiging van de Russen.”

SPEELTUIN

,,Het is een ander soort oorlog dan de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog waarbij vele bommenwerpers over een stad vlogen die voor duizenden slachtoffers en een stad in puin zorgden. Dan hadden mensen vijftien tot twintig minuten om in een schuilkelder te vluchten. Er vallen in een nacht zo’n dertig rakketten of drones en de kans is klein dat je geraakt wordt. Dan lees je in de krant dat er drie doden zijn gevallen. Maar die kans is er wel en dat ‘mentale spel’ dat het in één keer over kan zijn, is voor veel inwoners heel zwaar. In 2022 was ik net een paar dagen terug toen ik hoorde dat twee kennissen waren omgekomen. Onlangs viel er een raket op een speeltuin waarbij twintig burgers zijn omgekomen, waarvan negen kinderen. Later bleek dat er een bijeenkomst in een restaurant was van Oekraïense militairen, maar bij deze aanslag zijn ook veel burgerslachtoffers gevallen. Of Rusland bombardeert een gebouw, wacht tot de hulpverleners er zijn en bombardeert dan nog een keer. Of ze schieten krijgsgevangenen dood. Dat zijn gigantische oorlogsmisdaden, waar we weinig over horen.”

Ook deze reis naar Oekraïne was niet zonder gevaar. ,,Ik was samen met twee Nederlanders, mijn neef en een vriend. We waren net in Kyiv toen die nacht tien raketten in waren geslagen. Twee raketten raakten een tv-station op driehonderd meter afstand van een bar waar wij een paar uur daarvoor waren geweest. Het gebeurde om 5.00 uur ’s nachts toen wij al in het hotel waren. Er waren twee doden en drie gewonden gevallen. De kans dat je geraakt wordt als je een paar nachten ergens bent is bijna nihil. Als je daar woont is het anders. Ik houd ook wel van de uitdaging, dat is de afweging die ik maak. Mensen met een gezin neem ik niet mee naar Charkiv, zelf ben ik er wel. Nu voelt het alsof ik mijn vrienden in de steek laat als ik het niet doe. Ik wil niet mijn leven geven, het is niet mijn oorlog. Maar ik wil wel betrokken blijven en dat heeft impact op mijn persoonlijke leven. Het kan je laatste moment zijn, door een raket, die zogenaamd op een militair doel valt.”

,, Ik wil niet mijn leven geven, het is niet mijn oorlog

VRIJHEID

Hij vindt dat mensen in Nederland moeten beseffen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. ,,Bijna iedereen is hier in vrijheid opgegroeid. We zijn vrij en voelen de spanning minder dan in landen als Polen en Litouwen, maar dat is naïef. De haven van Rotterdam is met de haven van Antwerpen een belangrijke toevoerhaven voor de NATO. Als Rusland stopt met vechten is er geen oorlog meer, maar als de Oekraïners stoppen met het verdedigen van hun land, is er geen Oekraïne meer. Als wij Oekraïne niet helpen en accepteren dat Rusland het land overneemt, zijn de Baltische staten, Kazachstan of Moldavië de volgende. Dat moet worden afgestraft, ik hoop dan ook van harte dat Rusland op zijn plek wordt gezet. Ik sluit ook een derde wereldoorlog niet uit.”

PILOOT

In Nederland heeft hij een eigen bedrijf gerelateerd aan het inkopen van oldtimervoertuigen. Hierdoor is hij beland in de wereld van legervoertuigen en materiaal. Dit verkoopt hij met name aan privéverzamelaars en investeerders. Daarnaast verhuist de Ermeloër naar Zwitserland. ,,Ik ga een studie volgen gerelateerd aan de luchtvaart omdat ik genoeg heb van de oorlog om mij heen.”

Lees ook

In beeld: Harderwijk staat na 80 jaar indrukwekkend stil bij de gevallenen