Gebrek aan opvolging funest voor slagerij Van de Beek; vijfhonderd man neemt afscheid van ‘praatjesmaker’ met warm hart

HARDERWIJK Het doek is gevallen voor slagerij Van de Beek aan de Grote Poortstraat. Afgelopen vrijdagmiddag namen zo’n vijfhonderd klanten, leveranciers en chauffeurs afscheid van hun slager Henri en medewerkers. Er stonden rijen dik, tot ver in de straat. 

Mieneke Braakman

,,Overweldigend, ik wist niet dat ik in 23 jaar zoveel relaties had opgebouwd, die afscheid willen nemen”, is Henri ontroerd. Veel klanten, maar ook chauffeurs kwamen van heinde en ver. ,,Zij kregen bij ons altijd een bakkie en stukje worst. Konden even bijkomen, na uitgescholden te zijn door voorbijgangers tijdens het laden en lossen.”

Het is geen vrolijk feit dat er wéér een ambachtelijke slager uit de stad is verdwenen. Vijf jaar geleden stopte slager Peter Schiffmacher ook al. Nu zijn er nog twee ambachtelijke slagerijen over in de stad. Desondanks is het afscheid toch feestelijk. Met een hapje, drankje en livemuziek halen klanten, relaties en chauffeurs herinneringen op aan hun markante slager. Henri van de Beek staat bekend als een ‘praatjesmaker’ met een warm hart. Hij is een echte ‘babbelkunstenaar’ en rap van de tong.

HOOFDSCHUDDEN

Klanten werden steevast onthaald met gevatte opmerkingen, grapjes, of een verhaaltje waarvan je niet wist of het nu wáár was, of niet. Meestal leidde dit tot een glimlach of hilariteit in de slagerswinkel. Maar soms ook tot verzuchting en hoofdschudden; dan was de slager weer net even te ver gegaan. 

ZIEKENHUIS

Klanten uit de dichtbij gelegen Zeebuurt komen Henri de hand schudden. Zo ook Wim en Bertha Foppen. ,,Ik kom al bij deze slager vanaf de tijd dat slager Uit de Bosch er nog in zat”, zegt Bertha. ,,Henri is behalve een goeie slager ook een goed mens. Hij kwam zelfs met een bloemetje aanzetten toen ik in het ziekenhuis lag. Het is jammer dat hij stopt. Maar we begrijpen wel dat hij voor zichzelf kiest.”

De 61-jarige Henri besloot te stoppen vanwege een gebrek aan opvolging en de sterke wens om meer bij zijn familie te zijn. ,,Je maakt als slager minstens zestig uur per week.” Zoon Max vult aan: ,,Pa was zondags vrij. Maar ook dan konden we geen spelletje doen. Hij was zo moe, dat hij in slaap viel. Als kinderen hebben we hem wel gemist. Hoewel ik het slagersvak mooi vind, wil ik niet ook zo’n te hard werkende vader voor mijn gezin worden.”

GESCHIEDENIS

Van scharrelslager Aalt en Gerrit uit de Bosch leerde Henri als jongen al het slagersvak. Edwin van Beekhuizen, de schoonzoon van Gerrit, nam de zaak over. Het werd een biologisch-dynamische slagerij. In 2003 nam Henri de slagerij vervolgens van Edwin over. Henri: ,,Hij kampte net als ik ook met gebrek aan opvolging. Die jonge jongens willen niet zoveel uren maken.”

Henri en zoon Max van de Beek gaan zich samen met voormalige slager Peter Schiffmacher nu richten op het jagen en wildevenementen.

Lees ook

Harderwijkse bakkerij is al een eeuw lang aan het bakken: ‘Doorgaan tot mijn honderdste’