Groep van Petrakerk uit Harderwijk doet mudrun tegen moderne slavernij: ‘Het is niet mijn ding, maar ik doe het voor het goede doel’

HARDERWIJK Een hindernisparcours vol met obstakels en modder op verschillende niveau’s. Zo prijst Biddinghuizen de mudrun aan waarbij deelnemers een afstand van zes, twaalf of zestien kilometer afleggen. Apenladders, onder netten doorkruipen, muren bedwingen of wat er maar bedacht is overwinnen, ondertussen druipend van de modder. Alles draait om samenwerken en de eigen grenzen fysiek en emotioneel opzoeken. Een groep van de Petrakerk doet komend weekend mee.

Met vijftig deelnemers staat de Petrakerk zaterdagochtend aan de start van de uitdagende mudrun. ,,Bart is onze jongste deelnemer, die is twaalf en ik ben de oudste, ik ben achtenzestig. Verder van alles er tussenin’’, vertelt Ruud de Boer, oud-dominee van de Petrakerk. ,,Ik heb het eerder gedaan dus ik weet een beetje wat ik moet verwachten. Maar eigenlijk is het nodig om nog even mijn armspieren wat beter te trainen.’’

Ook Erika herkent de noodzaak voor de krachttraining. ,,Ik kon niet eens aan mijn armen hangen, laat staan een apenladder afleggen. Normaal gesproken ben ik een hardloper. Die afstand, dat moet wel lukken, maar het gaat om de obstakels.’’ Erika doet mee met de groep die voor de twaalf kilometer gaat. ,,Wanneer je gewoon hardloopt, kom je in een bepaald ritme. Dat wordt nu door de hindernissen steeds onderbroken. Ze zeggen dat je de helft van de afstand in ieder geval rennend moet kunnen afleggen. Dan is het haalbaar.’’

Er gaat een zucht door de groep die stiekem allemaal wel opzien tegen de hele onderneming. ,,We hebben ongeveer vanaf april getraind. Twee keer per week gaf mijn vader training. Niet alleen rennen, maar echt oefenen.’’ Bart’s vader heeft een militaire achtergrond die voor dit soort exercities goed van pas komt. ,,We gingen de ene keer naar het bos en de andere keer naar het Crescentpark. Alvast de torens oprennen of tijgeren onder de planken door die daar staan.’’ Anne, Bart’s moeder, vult zijn verhaal aan. ,,Aan het begin wilde hij ons hele stukken hangend aan touwen laten verplaatsen. Na drie keer was ik er wel klaar mee, mijn armen konden niet meer.’’

Lees ook

Harderwijkse fotografe zet in Oeganda campagne op tegen stigma en discriminatie van mensen met een beperking

 

DEELNAME

Dit alles begon eigenlijk met een vraag die Richard, jongerenwerker van de kerk, had gekregen voor de Petrakerk. ,,Eigenlijk dacht ik dat dit heel leuk was voor de jongeren, de groep van twaalf tot vijfentwintig jaar. We vroegen er aandacht voor tijdens een dienst.’’ De verwachting wat deelname betreft werd ver overtroffen. ,,Ik had gehoopt op een klein groepje deelnemers, niet gerekend op vijftig enthousiastelingen van alle leeftijden.’’ Zelf doet Richard ook mee. Hij zucht erbij. ,,Dit is eigenlijk echt niet mijn ding, maar ik doe het voor het goede doel.’’

Dat goede doel was eigenlijk de hele aanleiding voor de deelname aan de mudrun. ,,International Justice Mission (IJM) organiseert jaarlijks een mudraise. Dat is zo’n hindernisbaan waarbij deelnemers geld inzamelen voor het goede doel.’’ Ruud vertelt dat de Petrakerk bekend is met het werk van IJM. ,,Zij staan voor het strijden voor gelijke rechten voor alle mensen over de hele wereld en strijden tegen de moderne slavernij. Met al het geld dat wordt opgehaald kunnen zij 10.000 kinderen en volwassenen redden per jaar. Dat is één persoon per uur.’’

,,Ze helpen slachtoffers van allerlei vormen van slavernij. Voor mij is het echt belangrijk dat ze ook aandacht hebben voor het cybermisbruik dat je vaak ziet.’’ Quinten veert op tijdens het gesprek wanneer dit ter sprake komt, de betrokkenheid spreekt uit zijn hele houding. ,,Ik vind het echt belangrijk dat wij daaraan kunnen bijdragen. De verhalen die je daarover leest zijn afschuwelijk.’’ IJM geeft regelmatig een tijdschrift uit met daarin verslagen van reddingsmissies en van slachtoffers die ze hebben kunnen redden. ,,Die persoonlijke ervaringen die je leest raken je hard en maken het werkelijk. Daar willen we graag iets tegen doen.’’

Lees ook

Harderwijker Sam Schaftenaar legt 350 kilometer af op Elliptigo: ‘Je doet het echt ergens voor en dat zorgt voor een drive’

 

DONATIES

De creativiteit werd aangeboord voor inzamelingen. Anne heeft bijvoorbeeld een huiskamerconcert kunnen regelen. Maar ook verjaardagsgeld, intranet en social media zorgden voor donaties. Gezamenlijk inzamelen begon met een beachvolleybaltoernooi, een stroopwafelactie, bedrijvendag en er komt er nog een cocktailparty. Donaties zijn welkom via de kerk of online. ,,We staan nu op ongeveer 23.000 euro en willen graag de 30.000 halen. Alles voor het motto: Until all are free.’’